#söyleyememek

Bugün o kadar normal geçti ki... yani normal işte, okula gittim, eve döndüm, senin yanına uğradım. Ama bir ara telefonu elime aldım, eski fotoğraflara baktım. Hani şu sahilde çekildiğimiz var ya, hani benim elimde…

Bugün yine o şarkı çaldı. Kafede oturuyordum, kahvem önümdeydi. Hani elin kendiliğinden telefona gider ya, benim de gitti. Ekranı açtım, adını buldum, sonra kapattım. Bu kaçıncı bilmiyorum artık 🙈 Ortak arkadaşın…

Pencereden

Bugün ayın yirmi biri. O gün. Kızımı okula bıraktım, döndüm. Evin önünde bir araba durdu, kapı açıldı, o indi. Kızıma sarıldı, bana değil. Ben pencereden baktım. Her seferinde aynı şeyi yapıyorum, biliyor musun? Perdeyi…

Yine o ses

Kardeşim yine uyudu, ben yine bu odada tek başımayım. Onun nefes sesi var sadece, bir de benim içimdeki o eski ses. Biliyorum, açıp dinleyeceğim, sonra kendime kızacağım. Yine aynı şey olacak. Açtım işte. Senin sesin. O…

Yine aynı askı. Yine aynı mont. Sabah dokundum, akşama kadar kokusu elimde kaldı. Bugün salı. Akşam mesajın geldi, iki satır. İyi geceler demişsin, ben de iyi geceler dedim. Başka bişi yazamadım… Oysa bugün çok şey…

Sabah yine o mesajı açtım. Hani şu silmediğim, silmeye de hiç niyetim olmayan mesajı. Okudum, kapattım, sonra bir daha açtım. Aynı şey ya, her seferinde aynı şey. Değişmiyor işte, ne yazıyorsa o yazıyor, ne…

O Fotoğrafa Yine Baktım

Uyumam lazım, yarın erken kalkacağım ama telefonu elime almışım bir kere, galeride aşağı doğru kaydırıyorum işte. Ve yine orada. O düğün fotoğrafı. Kaç kere baktım bilmiyorum artık. Her seferinde aynı şeyi arıyorum…

Zarfı Açarken

Bu saatte uyku yok. Yatağın kenarına kıvrılmışım, tavanı izliyorum ama gözümün önünde hep aynı şey var: o bahçe. Havuzun kenarındaki taş duvar. Bütün davetliler içeride oynarken biz dışarıda oturmuştuk, hatırlıyor…

O mesaj hâlâ telefondaki eski notlarda duruyor ya. Bir gece yazmıştım, "seni hep sevdim" diye başlıyordu, gerisini hatırlamıyorum bile. Sonra silemedim. Göndermek? Yok, öyle bir şey gelmedi aklıma bile işte 💔 Bugün…

O zarfı yine açtım

Gece yarısını çoktan geçti, sıcak bu saatte bile ensemde duruyor, ben de oturdum eski defteri açtım, arasından o zarfı çıkardım; hani şu köşesi yıpranmış, pulu hafiften solmuş, üstündeki yazıya her baktığımda içimin…

Defter yine açık, kalem elimde ama yazacak bir şey bulamıyorum… tuhaf, sana söyleyecek o kadar çok şey var ki aslında. Hepsini biliyorsun işte. Bugün yine okudum o mesajı. "İyiyim, seni düşünüyorum." Kaç kere okuduğumu…

Raftaki O Kitap

Kitapçıya yine gittim bugün. Tek başıma. Sen yokken de gidiyorum bazen, biliyor musun? O rafa bir daha uzanayım diye değil, sadece orada durmayı sevdiğim için. Aynı rafın önünde bir süre kaldım, elimi kitaplara…

Bir kış akşamı gibi

Bugün kızımızın doğum günüydü. Pasta yaptım, mumları yaktık, o da geldi. Kapıda gördüğüm an bir şey oldu bana, içim bir tuhaf oldu ya. Gülümsedi, ben de gülümsedim. İkimiz de rol yaptık işte, çocukların önünde. Mumları…

Cüzdanımda hâlâ o bilet var

Dinle beni. Bu sabah yine o kitapçının önünden geçtim. Hani şu köşedeki, vitrininde sararmış kitaplar olan. İçeri girmedim. Sadece durdum, camdan baktım, sonra yürüdüm. Ama yürürken elim cebimdeydi, cüzdanımı…

Şu fotoğrafa bakıyorum da... o gece ne kadar da güzel gülümsemişim. Hatırlıyor musun, hani o düğün. Sen karşı masada, ben annemin yanında. Bir kere bile yan yana gelemedik ya, işte bütün mesele bu. Sevgilim... yok…