Sabah yine o mesajı açtım.
Sabah yine o mesajı açtım. Hani şu silmediğim, silmeye de hiç niyetim olmayan mesajı. Okudum, kapattım, sonra bir daha açtım. Aynı şey ya, her seferinde aynı şey. Değişmiyor işte, ne yazıyorsa o yazıyor, ne yazmıyorsa... ne yazmıyorsa hep orada kalıyor.
Bu sabah gözümü açar açmaz aklıma sen geldin, hani olur ya, hiçbir şey yapmadan öylece gelir ya insan. Perdeyi açtım, hava serinlemiş artık, hani yaz bitti ya. Üşüdüm ama kapatmadım pencereyi. Bir süre öyle durdum, dışarıya baktım, içimden sana bir şeyler söyledim. Söyledim ama duymadın tabii. Hep öyle oluyor zaten.
Ya ben hâlâ kızgınım sana. Hâlâ. Bunu söyleyince kendime daha çok kızıyorum ama doğru bu, kızgınım. Bana söylemedin. Bir kere bile söylemedin, bir kere bile 'böyle bir şey var' demedin. Ben duydum ya. Başkasından duydum. Başkasından duymak... sen düşün artık. O an ne hissettiğimi hâlâ kelimelere dökemiyorum, sadece ellerimin titrediğini hatırlıyorum. Ne yaptım biliyor musun? Hiçbir şey. Oturdum kaldım. Sana sormadım bile. Neden sormadım, neden ya? Neden? Ama sormadım işte. İçime attım, o gün attığın mesajı okudum, sildim mi? Hayır. Silemedim. Silmek de istemedim galiba.
Bazen diyorum ki keşke o gün bağırsaydım sana. Keşke 'neden bana söylemedin' diye bağırsaydım. Belki o zaman geçerdi. Belki o zaman şimdi bu saatte, bu pencerenin önünde, hâlâ seni düşünüyor olmazdım. Ama yapamadım, yapamıyorum da. Sessiz kalıyorum hep. 🙈
Ama sonra bir yanım diyor ki, kızma be. Kızsan ne olacak, kızmak da bir şeyi geri getirmiyor. Yine de kızıyorum işte, elimde değil. Sonra hemen kendime kızıyorum, hani olur ya, birine kızarken aslında kendine kızarsın ya, aynen öyle. 🥺
Bugün tam da o kantinin önünden geçtim, biliyor musun? Hani şu köşedeki. Yürüdüm, geçtim, hiçbir şey olmadı, hiçbir şey. Ama bir an durup içeri baktım. Boştu. Tabii ki boştu. Ne bekliyordum ki? Ama işte, insan bazen boş yere bekliyor ya, ondan.
Seni hâlâ özlüyorum. Bunu söylemesem olmaz, biliyorum, o yüzden söylüyorum. Özlüyorum, çok özlüyorum, ama artık bir şey istemiyorum senden, onu da söyleyeyim. Sadece... bir kere duysaydım be. Bir kere senden duysaydım. Ondan sonra ne olursa olsun. 🤍
Giriş yap, bu yazıya puan ver.
