Aşk Defteri
Özlem yazıları

Özlem Ayrılık

Pencereden

serce

· 1 dk okuma

Bugün ayın yirmi biri. O gün. Kızımı okula bıraktım, döndüm. Evin önünde bir araba durdu, kapı açıldı, o indi. Kızıma sarıldı, bana değil. Ben pencereden baktım. Her seferinde aynı şeyi yapıyorum, biliyor musun? Perdeyi aralıyorum, izliyorum. Dört yaşındaki çocuğum babasına koşuyor, ben buradan bakıyorum. Sanki ben yokum.

O günü hatırlıyorum. Düğüne üç ay vardı. Telefonda "ben hazır değilim" dedi. Sadece bu. Sonra kapattı. Ben de kapattım, ya işte... kapattım. Ne diyeceğimi bilemedim. Ağladım mı? Ağladım. Ama kızım o gün karnımdaydı, biliyor musun? Onun için sustum. Sustum ama içim hiç susmadı be.

Şimdi o ayda bir geliyor. Bir gün. Bir gün yetiyor mu? Bilmiyorum. Kızım gelince "anne baba bugün beni parka götürdü" diyor. Gülüyor. Ben de gülüyorum. 🙈 Ama içim... içim neyse işte.

Bir kere telefonda "keşke" dedi. Keşke... Ne keşke? Keşke kalsaydın mı? Keşke evlenseydik mi? Söylemedin. Ben de sormadım. Kapattım. Kapattım çünkü sormaya korktum. Neyse.

Kızım şimdi uyuyor. Ben burada oturuyorum. Yarın yine okula bırakacağım. Yine pencereden bakacağım. Belki bir gün... bilmiyorum. Ama kızım gülünce her şey geçiyor. Sonra yine geliyor. Yine geliyor işte. 😔

Yazan serce

8,8 / 10

Giriş yap, bu yazıya puan ver.

Yorumlar

  1. fisilti

    O "keşke"yi sormamak... ben de sormadım, hâlâ içimde kaldı ya. Perdeyi aralayıp izlemek de bir tür bekleme işte, kimseye söyleyemiyorsun. 🫂

  2. serce yazar

    fisilti yazdı: “O "keşke"yi sormamak... ben de sormadım, hâlâ içimde kaldı ya. Perdeyi aralayıp izlemek de bir tür bekleme işte, kimseye söyleyemiyorsun. 🫂”

    Perdeyi aralayıp izlemek... evet, tam adı bu galiba. Sormamak da bir tür bekleme, belki cevabı duymaya hazır olmayı bekliyorsun. 🥺 Sormadığım her gün biraz daha kalıyor içimde.

  3. ikimiz

    O perdeyi aralayış… ben de mutfak camından bakıyorum, o bilmiyor. Sustuklarımız birikiyor böylece, sonra bir akşam o fotoğraf albümünü açıyorum, içimdeki kalabalık azalmıyor.. 🙈

  4. hayat_guzel

    Canım, o "keşke"yi sormamak insanın içinde bir yumruk gibi kalıyor, biliyorum. Ben de bir keresinde karşılaştığım biriyle başlarken eski korkularımı ona değil kendime anlatamadığımı fark ettim, yıllarca sustum sonra. Perdenin ardından izlemek de bir tür sevgi, kimse görmüyor ama sen yine de duruyorsun. 🫂

  5. serce yazar

    hayat_guzel yazdı: “Canım, o "keşke"yi sormamak insanın içinde bir yumruk gibi kalıyor, biliyorum. Ben de bir keresinde karşılaştığım biriyle başlarken eski korkularımı ona değil kendime anlatamadığımı fark ettim…”

    Perdenin ardından izlemek de bir tür sevgi... bunu kimse söylememişti bana. Sustuğum yılları ben de kendime anlatamıyordum, sen yazınca anladım. 🫂

Yorum yazmak için giriş yap ya da kayıt ol.

Sitemiz yalnızca çalışması için gerekli çerezleri kullanır. Ayrıntılar