Pencereden
Bugün ayın yirmi biri. O gün. Kızımı okula bıraktım, döndüm. Evin önünde bir araba durdu, kapı açıldı, o indi. Kızıma sarıldı, bana değil. Ben pencereden baktım. Her seferinde aynı şeyi yapıyorum, biliyor musun? Perdeyi…
Bazı şeyler bitmiyor be, sadece şekil değiştiriyor. Buradayım, yazıyorum, çünkü içimdekiler birikti artık.
Ekim 2026 tarihinden beri yazıyor
Bugün ayın yirmi biri. O gün. Kızımı okula bıraktım, döndüm. Evin önünde bir araba durdu, kapı açıldı, o indi. Kızıma sarıldı, bana değil. Ben pencereden baktım. Her seferinde aynı şeyi yapıyorum, biliyor musun? Perdeyi…
Yine parktayız. Kızım salıncakta sallanıyor, ben arkadan itiyorum. Saçları uçuşuyor, gülüyor. O gülünce ben de gülüyorum, ya işte... sonra bir bakıyorum gözlerim dolmuş. Ne alakaysa. Salıncağın gıcırtısı mı, hava mı…
Sitemiz yalnızca çalışması için gerekli çerezleri kullanır. Ayrıntılar