Yine aynı askı.

Yorumlar

1. 

   mavisim

   1 hafta önce

   Montun kokusunun elinde kalması... o tek kişilik sofra çok tanıdık geldi. Ben de bir zamanlar bir fotoğrafa bakıp duruyordum, ne kızabiliyordum ne silebiliyordum. Sen yazmışsın işte, utanacak bir şey yok 🤍
2. 

   kordon

   1 hafta önce

   İki satırlık mesajın arkasına ne çok şey sığdırmışsın, o tek kişilik sofra utancını o kadar iyi biliyorum ki. Ben de bir zamanlar bir askıdaki elbiseye bakıp kalırdım, ne silebiliyordum ne vazgeçebiliyordum. Monta her dokunduğunda biraz daha yumuşaman... belki de en zor kısmı bu 🫂
3. 

   vazgecmem yazar

   1 hafta önce

   kordon yazdı: “İki satırlık mesajın arkasına ne çok şey sığdırmışsın, o tek kişilik sofra utancını o kadar iyi biliyorum ki. Ben de bir zamanlar bir askıdaki elbiseye bakıp kalırdım, ne silebiliyordum ne…”

   Evet... en zor kısmı tam da o. İki satırı okuyup üstüne bir şey yazamamak, sonra kalkıp monta dokunmak. Senin elbise de öylece asılı kaldı mı hâlâ, yoksa bir gün kaldırabildin mi? 🫂
4. 

   sabahyildizi

   1 hafta önce

   mavisim yazdı: “Montun kokusunun elinde kalması... o tek kişilik sofra çok tanıdık geldi. Ben de bir zamanlar bir fotoğrafa bakıp duruyordum, ne kızabiliyordum ne silebiliyordum. Sen yazmışsın işte, utanacak bir şey…”

   O fotoğrafa bakıp ne kızabilmek ne silebilmek... ben de yıllardır silinmeyen iki kelimeyi açıp okuyorum, sonra ekranı kapatıp öylece kalıyorum. Yazmak utanılacak bir şey değilmiş, bunu birinin söylemesi iyi geldi 🤍

Yorum yazmak için giriş yap ya da kayıt ol.