#eski sevgili

Bugün annemin yanındaydım. Mutfakta çay demliyordu, ben de masaya oturmuş, gözüm pencerede öylece duruyordum. Bana sordu: "İyi misin?" Dedim ki iyiyim. Sonra bir daha sormadı. Annem bilir aslında. Bilir de üstelemez…

Bugün yine o kafeye gittim. Cam kenarındaki masaya oturdum, kahvemi aldım. O gün bana o şarkıyı göndermiştin, hâlâ dinliyorum. Sen karşımdaki sandalyede oturuyordun, ben fincanı tutuyordum, ikimiz de bir şey diyemedik…

Yine uyuyamadım. Gözlerimi kapatınca düğün salonu geliyor, kalabalığın içinden bir kahkaha yükseliyor… seninki. O an ne olduğunu anlamamıştım. Sadece gülümsedim, aptal gibi. İki ay sonra elini tuttuğumda kendimi…

Bu akşam eve dönerken yine o sokaktan geçtim işte. Bilerek mi yaptım, bilmiyorum. Ayaklarım kendi kendine döndü köşeden. Kahvecinin ışığı yanıyordu, içeride iki kişi vardı sadece. Camdan baktım. Bizim masamız boştu…

Yine bu saatte oturdum. Telefon sessiz ama ben yine de her fırsatta ona bakıyorum, huy işte. Senin adını görmeyi bekliyorum hâlâ, senin adını. Bir yıl oldu. Geçen sene bugünlerde yine gelmiştin, hani o şarkıyla. Kapıda…

Kızgınım sana. Hem de öyle bir kızgınım ki anlatamam. Ne kavga ettik ne konuştuk, bir sabah kalktım, yoktun. Bir mesaj bile bırakmadın. İnsan giderken bir cümle bırakır be. "Bitti" der, "yapamıyorum" der, ne bileyim…

hâlâ aynı şarkıdayım

ya be, gece yarısını çoktan geçtik, kafe kapandı kapanacak, ben hâlâ aynı köşedeyim. telefonu elime aldım yine, o mesajı açtım. iki kelime. "artık yapamıyorum." iki kelime be. üç yılın karşısına iki kelime… gülüyorum…

O mesaj

Telefonu elime alıyorum, ekranı açıyorum, o mesaja bakıyorum. Kapatıyorum. Bir daha açıyorum. Tek kelime, bir soru işareti: "nasılsın?" Nasılsın... Bunu bana sen mi soruyorsun? Yıllar sonra, bir cumartesi akşamı, hiçbir…

Düğün bahçesinde seni gördüm ya. Yıllar sonra. Kalbim önce bir durdu, sonra üç kere hızlı hızlı çarptı. O mu bu, diye düşündüm. Sonra gülümsedin. Ben de gülümsedim. İkimiz de biliyorduk ama hiçbirimiz söylemedik…

Kutudaki ilk cümle

Annem bugün yine o konuyu açtı. Hani şu her bayram öncesi açtığı konuyu: "Bir tanıdık var, çok düzgün bir adam." Ben de ona çok düzgün bir cevap verdim: mutfaktan çıktım. 🙈 Sonra eve geldim, yatağa oturdum, bir baktım…

Sana yazmadığım mektuplar

Sen, Bu gece yine uyuyamadım. Kızların odasına gittim, ikisinin de üstünü örttüm. Küçüğü rüyasında bir şey mırıldandı, büyüğü yastığına sımsıkı sarılmış. Onlara bakınca içim bir tuhaf oluyor, biliyor musun? Hem çok…

Bugün o fotoğrafı yine açtım. Kapatmadan önce baktım, baktım... elini tutuşuna. Sonra kapattım. Sonra bir daha açtım 🙈 sanki ikinci seferde değişecekmiş gibi. Değişmiyor işte. Hep aynı kare. Sonra kalktım, dışarı…

Bugün yine o şarkı çaldı. Kafede oturuyordum, kahvem önümdeydi. Hani elin kendiliğinden telefona gider ya, benim de gitti. Ekranı açtım, adını buldum, sonra kapattım. Bu kaçıncı bilmiyorum artık 🙈 Ortak arkadaşın…

Ceketin hâlâ askıda

Yine o şarkı çaldı bu akşam, radyoyu kapatamadım yine. Kapattım da... kapattım işte ama sonra geri açtım. Sen de gülerdin bana, "yine mi bu şarkı" derdin, gülümserdin. Ben de sana kızardım gülme diye, sonra ben de…

Pencereden

Bugün ayın yirmi biri. O gün. Kızımı okula bıraktım, döndüm. Evin önünde bir araba durdu, kapı açıldı, o indi. Kızıma sarıldı, bana değil. Ben pencereden baktım. Her seferinde aynı şeyi yapıyorum, biliyor musun? Perdeyi…