#söyleyememek

Yine o masadayım. Yani hayır, masada değilim de… aklımda işte. O kantin masası. Hani şu köşedeki. Sen otururdun, ben karşında. Konuşurduk ya hani. Saatlerce. Ben susardım çoğu zaman, sen anlatırdın. Ben dinlerdim…

O Bileklik Hâlâ Orada

Bugün pazar. Evdeyim, annem mutfakta, ben odamda yatağa uzanmışım. Telefonum elimde, yine o eski mesajlara düştüm. İki yıl önceki bir cumartesi akşamı. "Geliyor musun?" yazmışsın. Ben de "geliyorum" demişim, sonunda üç…

Sabah oldu yine. Kahve elimde, telefon elimde. Hangisi soğudu, bilmiyorum. On iki yıl. ON İKİ YIL!! Ben hâlâ o cümlelerin içindeyim. "Görüşürüz" yazmıştın en son. Görüşemedik işte. Ben de saf saf inandım. Bazen kendime…

Dün gece yine o rüyayı gördüm. Üniversitenin ilk günü, o sıra. Sen yanıma oturmuştun, bütün ders boyunca fısıldaşmıştık, hocanın bize bakıp durduğunu bile fark etmemiştik. Rüyada o günü yaşarken içimden diyordum ki bu…

Kız, bugün yine o çay bahçesinin önünden geçtim. Oturmadım. Oturmadım işte. Geçen sefer seninle oturduğumuz masaya baktım sadece. Bardağı tutarken ellerim titriyordu, hatırlıyor musun? Ben o an hiçbir şey söyleyemedim…

Kâğıt yetmiyor artık

Eve geldim, ışığı yakmadan oturdum. Dışarıda yağmur var, camı tıklatıyor. Bir haftadır yazmıyorum sana. Bu sefer kendime kızdım, gerçekten kızdım. Kaç zarf oldu, sayısını ben de bilmiyorum. Ama bugün farklı bir şey…

Telefonumun en altında duruyor. O son mesajın. Bazen açıp okuyorum, kelimeleri ezberledim artık. Ama her seferinde aynı yerde takılıyorum. Cevap yazmıyorum. Parmaklarım klavyeye gidiyor, sonra vazgeçiyorum… Kaç ay oldu…

Kutunun dibinde

Dün gece yine açtım o çekmeceyi. Bir değil, iki değil. Alışkanlık oldu artık. O bileklik hâlâ orada. Etiketi bile duruyor. Takmadım hiç, sana da taktırmadım. O gece elimde tutuyordum, "sonra" dedim. Sonra olmadı işte…

Bu akşam çocuklar erken yattı. Mutfakta çayım soğuyor, ben hâlâ karşısında oturuyorum. Elimi uzatıp telefonu aldım, o fotoğrafa gittim yine. Bizim düğün fotoğrafımız. Sen smokinle gülüyorsun, ben de o kadar mutluyum…

sana yazmayı bırakamadım

Bu akşam yine o son mesaja döndüm, hani şu “hayırlısı olsun” dediğin mesaja; ben hâlâ içinden bir şey çıkarmaya çalışıyorum, sanki iki kelimenin arasında sakladığın bir şey varmış gibi 🙈 ve biliyorum yok, biliyorum…

Akşam oldu yine, çay demledim. O mesaj hâlâ orada duruyor. Tek satır. Okumadım desem yalan, ezberledim bile 🙈 Cevap yazamadım be. On sene sonra ne yazılır ki? "İyiyim" desen yalan, "kötüyüm" desen ne olacak? Kendime…

Sabah Yine Aynı

Canım, sabah yine erkenden kalktım, sana güçlü görünmek için. Sonra balkona çıktım, sigaramı yaktım ve sustum. Ağladım işte, ne yapayım. O ilk mesajı hâlâ silemiyorum. Sen atmıştın, ben okumuştum, dünya durmuştu. Şimdi…

İki Yıl Sonra Hâlâ Aynı Yer

Bugün telefonumu elime aldım, yine o sohbeti açtım. Aylardır silmedim, silemedim. Okuduğum her satırı neredeyse ezbere biliyorum artık. "Günaydın" yazmışsın bir yerde, sabahın altısında. Ben o saatte uyanmazdım bile…

Akşam oldu yine. Perdeyi kapatmadım, dışarıda hava kararıyor işte. Bugün yine o şarkıya denk geldim. Yine açmadım. Başparmağım üstünde durdu, kaldırdım sonra. Kaç yıl oldu, hâlâ aşık mıyım bilmiyorum. Mesajları…

Düğünde

Kuzenimin düğününde kimse fark etmeden dışarı çıktım. Davulun sesi hâlâ içeride, benim içimde başka bir şey çalıyor. Yeni gelinle damat oynarken ben seni düşündüm. Sen de bir gün böyle oynayacaksın, ben belki o gün bir…