#söyleyememek

O gece söyleyemediklerim

Az önce telefonu elime aldım, yine bıraktım. Ekranın ışığı söndü, oda yine karanlık. Bu ara hep böyle oluyor işte. Bir şey yazacakmışım gibi oluyor, sonra parmaklarım donuyor. O geceyi düşünüyorum. Hani şu kavga bile…

Yine uyku tutmadı. Annem uyudu, evin bütün ışıkları söndü, bir benim içimdeki lamba yanık kaldı. Yine o mesaja gittim. Biliyorum, sileceğim dedim kaç kere… silmedim. Parmaklarım ezberlemiş, açıyorum işte. Her okuyuşta…

Annemin Yanında

Bu gece buraya geç geldim, kusura bakma. Annemdeyim, biliyorsun, böyle sıcak yaz gecelerinde balkonda otururuz, çay içer, laflarız. O anlattı, ben dinledim işte. Ama seni düşündüm ya, kafamın içinde hep sen vardın…

Bu Saatte Yine Sen

Gece yarısı oldu, ben yine aynı yerdeyim. Uyku yok. Kafamda sen, sen, sen. Bugün nişan fotoğrafını gördüm. El ele. Gülen yüzler. Ben de baktım, baktım... SONRA TELEFONU YÜZÜ KAPALI TERS ÇEVİRDİM!!! Evet, otuz dört…

O İki Kelime

Bugün yine açtım o mesajı. "Merhaba, nasılsın?" yazmışsın, sadece bu. İki kelime. Ama ben o iki kelimenin içine yıllarımı sığdırdım… Biliyor musun, bazen bu satırları yazarken sesli okuyorum. Sen duymuyorsun ama ben…

Bugün annemin yanında oturuyordum, balkonda. O da sessizdi, ben de. Bir ara elini omzuma koydu, hiçbir şey söylemedi. İşte o an dayanamadım, kalkıp iskeleye indim. Bilirsin, seninle ilk tanıştığımız yer orası. Kitabın…

O akşam yine telefona koştum. Sesin yorgundu. Ben de bir şey diyemedim, sustum. Bir şey söyleyecektin. Başladın, yarım bıraktın. "İyi geceler" dedin, kapattın. O gece sabaha kadar oturdum. Mutfaktaki şu eski sandalyede…

Cebimdeki o fotoğraf

Bu saatte uyuyamıyorum yine. Herkes uyudu, evin içi çok sessiz. Ben de oturdum, elimde telefon, sana yazıyorum işte. Yazacak bir yer arıyorum kendime, bir de seni koyacak bir yer. Biliyor musun, bugün yine o fotoğrafa…

yağmur yine seni hatırlattı

Bu akşam yine yağmur başladı biliyor musun, camdan dışarı bakıp iki dakika hiçbir şey düşünmemeye çalıştım ama olmadı, hiç olmuyor, sen de biliyorsun olmadığını. Hani bir şehirde yaşarsın, yağmur yağar, sen yine o eski…

O fotoğraftaki kadın

Sevgilim, Gece yarısı oldu, ev sessiz. Yine o fotoğrafın karşısındayım. Hani şu düğünde çekilen tek kare. Elimde kala kala o kaldı. Bakıyorum, bakıyorum... o kadını tanımıyorum. Gülümsüyor, evet, ama gözlerinde bir şey…

Bugün oğlunun doğum günüydü. Benim oğlumun değil, senin oğlunun. Takvimden baktım, sessizce. Kimseye bir şey söylemedim. Ama içimde bir yer hâlâ o günü, o şarkıyı, o telefonun çalmayışını taşıyor. Sen o gün aramadın ya…

Gelmeden

Kafede oturuyorum. Karşımda boş bir sandalye var ve ben o sandalyeye bakmamak için kendimi zor tutuyorum.. Sabah aynaya kaç kere baktım bilmiyorum. İki kere çıktım evden, iki kere geri döndüm. Saçım mı, üstüm mü, yoksa…

Geçmişten gelen o fotoğraf

Şu an yine o fotoğrafa baktım. Yine. Kaçıncı oldu bilmiyorum, saymayı bıraktım artık. Açıyorum, bakıyorum, kapatıyorum ve sonra kendime kızıyorum. Sen uyuyorsun şu an, eminim. Ben burada, telefonun ışığında, eski bir…

Yine mi sen

Akşamüstü markete indim, kasada çalan o şarkı… ya o şarkı işte. Bir an elimdeki poşeti unuttum, kaldım öyle. Nefret ediyorum senden, biliyor musun? Ama gülümsemeden de geçemedim, salak gibi. 🙈 Dün gece de telefona…

Ekran görüntüsünü sildim, seni silemedim

Yine o ekran görüntüsüne baktım az önce. Hani şu sabaha karşı çektiğim, mesajlaşma ekranının bir kısmı görünüyor sadece, üstte adın, altta "iyi geceler canım" yazıyor. Ben onu her açtığımda aynı yerde duruyorum işte…