O akşam yine telefona koştum

Özlem yazıları

gumus_sac

2 Ağustos 2026 · 1 dk okuma

O akşam yine telefona koştum. Sesin yorgundu. Ben de bir şey diyemedim, sustum.

Bir şey söyleyecektin. Başladın, yarım bıraktın. "İyi geceler" dedin, kapattın.

O gece sabaha kadar oturdum. Mutfaktaki şu eski sandalyede. Hani sen evdeyken çay içtiğimiz, arkalığı sallanan. Sen gideli kimse oturmadı oraya. Ben oturdum.

Sen ne diyecektin? Ben ne demeliydim?

Hâlâ bilmiyorum. Ama o cümle içimde duruyor. Senin bıraktığın yerde.

Kızgınım sana. Yarım bıraktın işte.

Yine de beklerim.

Yazan gumus_sac

9,0 / 10

Giriş yap, bu yazıya puan ver.

Yorumlar

kitap_kurdu
2 ay önce

O yarım bırakılan cümle... ben de bir kere duymuştum, sonra hiç tamamlanmadı ya 🙈 Kütüphanedeki o masadan kalkan olmuştu, sen sandalyeden kalkan. Beklemek de bir nevi oturmak galiba. 🫂
kucuk_prenses
2 ay önce

O yarım cümle insanı asıl yoran şey. Ben de bir mesajla öğrendim her şeyi, tek satırda bitti. Sen bari o sandalyede kendini bırakma 🥺
gumus_sac yazar
2 ay önce

kucuk_prenses yazdı: “O yarım cümle insanı asıl yoran şey. Ben de bir mesajla öğrendim her şeyi, tek satırda bitti. Sen bari o sandalyede kendini bırakma 🥺”

Tek satırda biten mesaj... o daha ağır. En azından benimki yarım kaldı, seninki kapanmış. O sandalye benim. Otururum. 🙈
ugurcan
2 ay önce

O arkalığı sallanan sandalyeyi biliyorum, benim cebimdeki mektup da öyle sallanıp duruyor. Sen bir cümle bekliyorsun, ben senelerdir bir cümleyi tamamlayamıyorum. Kızgınlığın yarım kalan cümleye değil, o cümleyi söyleyemeyene galiba 🥺

Yorum yazmak için giriş yap ya da kayıt ol.