Yine mi sen
Akşamüstü markete indim, kasada çalan o şarkı… ya o şarkı işte. Bir an elimdeki poşeti unuttum, kaldım öyle. Nefret ediyorum senden, biliyor musun? Ama gülümsemeden de geçemedim, salak gibi. 🙈
Dün gece de telefona baktım. Hâlâ yazıyorum sana, evet. Üç ay oldu gideli, bir vedalaşmadan gittin be. Bir vedalaşmadan! Hani insan der ya, “Hoşça kal, kendine iyi bak” bile demedin. Bir gün sıcak bir gün buz. Ben arada ne olduğumu şaşırdım.
Kızmıyorum artık, kızamıyorum… yalan. Kızıyorum. Kendime kızıyorum asıl. “Belki bu sefer” dedim ya. Kaç yaşına geldim, hâlâ “belki” diyorum. Aptalım işte. Senin o eski şarkıyı hatırlatıp gülüşün… o gülüşle beni kandırdın sanmıyorum ama kandım işte, kendim istedim. 🙉
“Allah seni bildiği gibi yapsın” diyorum, sonra hemen “Allah’a emanet ol” diye düzeltiyorum, beddua etmeye içim el vermiyor ki. Ne tuhafım, di mi? Sana bir mesaj yazdım, göndermedim. Bir gün okursun belki diye duruyor orada. Okuma. Okuma hiç. 🙊
Neyse. Çayım soğumuş. Ben yine kendime bir şeyler uydururum, sen de uzaklarda bir yerlerde… bilmiyorum. Umarım mutlusundur. Umarım değilsindir. İkisi de doğru galiba. 💔
Giriş yap, bu yazıya puan ver.
