#söyleyememek

Bugün yine o mesajı düşündüm. Hani şu yazıp yazıp sildiğim. Bir türlü gönderemediğim. Elimde telefon, harfler tek tek diziliyor, sonra başparmağım geri silme tuşuna basıyor ya. Sanki içimden bir ses "gönderme" diyor…

Cebimde Kalan

Uzakta olanım, Yine sustum. Biliyorum, sen bu huyumu bilirsin. Telefonu elime alıp bırakıyorum durmadan. Ekranın ışığı yüzüme vuruyor, senin son mesajın duruyor orada. "İyi geceler, tatlı rüyalar" yazmışsın. Ben de sana…

Yine açtım o fotoğrafı. O gün. Vapura binmiştik ya, hani rüzgâr saçını dağıtmıştı da sen gülmüştün. Sonra bana dönüp "burada bir ev tutsak, her sabah vapura binsek" demiştin. Fotoğrafta ikimiz de gülüyoruz. O an…

Gönderilmemiş mektupların ilki

Canım, Sabah çayı koydum, sonra içmeden bıraktım. Evin sessizliği bu saatte bir garip. Eskiden bu vakitlerde seni düşünerek uyanırdım, şimdi seni düşünerek uyuyamıyorum. Üç yıl olmuş tanışalı. Arkadaşının doğum günüydü…

Az önce annemin yanından çıktım. Hâlâ yatağımda oturuyorum, gözlerim tavanda. Herkes uyudu. Bir tek ben ayaktayım. Bir de sen… neredeysen. Bugün düğünde bir şey oldu. Çok tanıdık geldi. Birileri gülüyordu, kalabalıktı…

Bu gece sana kızmaya geldim

Bu gece sana kızmaya geldim, haberin olsun. Hepsini söyleyeceğim, yarın da pişman olurum belki ama şu an umurumda değil. Hani şu tişörtün var ya, hani en sevdiğin, hani bana "bu sende kalsın, bende bir tane daha var"…

Telefonun Işığında

Gece yarısını çoktan geçti. Uyumam lazım. Yarın erken kalkacağım. Ama telefon elimde, ekranın ışığı tavana vuruyor, ben yine aynı yerdeyim. Eski fotoğraflara baktım biraz önce. Hani şu üniversiteden kalma olanlara…

Dolaptaki Gömlek

canım, bugün yine o dolabı açtım. hani şu gömlek var ya, geçen sene aldığım. hani sana diyecektim, yakışır dedim kendi kendime, aldım. katlayıp koydum. her açışımda elime alıyorum, sonra geri bırakıyorum. işte öyle bir…

Bu akşam yine yürüdüm. Kısa bir yol. Ama artık adımlarım bir yere yetişmek için değil, sadece yürümek için. Sadece yürümek için. Çekmecedeki kolyeyi bugün yine çıkardım. Baktım. Uzun uzun değil. Sonra geri koydum…

Bugün o kutuyu yine elime aldım. Hani şu hiç veremediğim kutu var ya, işte o. Öğleden sonra evdeydim, canım sıkılıyordu, dolabın üstünde duruyordu, aldım. Açtım, kapadım. Bir şey değişmedi tabii ama insan yine de bir…

Katlanmış Köşe

Yine oturdum masaya. Kalem elimde, kâğıt önümde, sen yoksun. Bu gece de sana yazacağım, yine göndermeyeceğim... belki. Biliyor musun, ilk mektubunu hâlâ saklıyorum. O gün zarfı görünce nasıl sevindiğimi bir bilsen…

Gece yine açtım o taslağı. Okudum. Kapatamadım. Düğün tarihini almıştık, hatırlıyor musun? O akşam salonda, masaya imzayı atacaktık. Kalem elime geçti, tam imzayı atacakken kalkıp gittim. Kapıdan çıkarken arkamdan…

Sesini duymak istedim, o kadar.

Bugün pazar. Bütün gün evin içinde döndüm durdum. Çamaşır astım, balkonu yıkadım, bir çay demledim kendime. Sonra o çayı içmeden bıraktım. Soğudu. Senin bardağın hâlâ dolabın en üstünde. Akşam oldu. Telefonuma baktım…

Bir de bunu sormak istiyorum

Bugün yine doğum günü vardı o arkadaşın. Sana söylemedim ama ben de gittim. Balkon aynı, hava aynı, hatta ısınmak için yaptığın o elleri ovuşturma hareketini hatırladım. Bir tek sen yoktun, o kadar. Herkes pastayı…

Dün gece yine o rüyayı gördüm. Bu sefer sen konuşuyordun. Bana bir şey soruyordun ama sesini duyamadım, sadece dudakların kıpırdıyordu. Uyanınca tavana baktım. Sonra yastığın altına baktım, sanki orada bir şey olacakmış…