Gece yine açtım o taslağı.
Gece yine açtım o taslağı. Okudum. Kapatamadım.
Düğün tarihini almıştık, hatırlıyor musun? O akşam salonda, masaya imzayı atacaktık. Kalem elime geçti, tam imzayı atacakken kalkıp gittim. Kapıdan çıkarken arkamdan seslendiler, duymadım. Kimseye bir tek kelime edemedim. Hâlâ edemiyorum. Sana bile.
Telefonun köşesinde yarım bir cümle duruyor, benim yazdığım: "Seni kırmak istemedim, ama..." Gerisini hiç getirmedim. Her seferinde parmağım gidiyor, sonra vazgeçiyorum.
Kızgın değilim sana. Kendime kızgınım.
Giriş yap, bu yazıya puan ver.