Aşk Defteri
Özlem yazıları

Özlem Ayrılık Mektup

Gönderilmemiş mektupların ilki

gulnihal

· 1 dk okuma

Canım,

Sabah çayı koydum, sonra içmeden bıraktım. Evin sessizliği bu saatte bir garip. Eskiden bu vakitlerde seni düşünerek uyanırdım, şimdi seni düşünerek uyuyamıyorum.

Üç yıl olmuş tanışalı. Arkadaşının doğum günüydü, hani şu kalabalık masa. Sonra bir baktım bütün gece seninle konuşmuşuz. Sonraki her hafta sonu yürüdük sokaklarda, hatırlıyor musun. O yürüyüşlerde dinlediğimiz şarkıyı geçen gün markette duydum, olduğum yerde kaldım. Sepet elimde, öyle durdum. Reyonun ortasında…

Sana kızgınım biliyor musun. Kapıyı çekip gittin ya, ona kızgınım. Ama asıl kendime kızgınım. Son konuşmamızda, hani o akşam mutfakta ayakta duruyorduk, sen bir şeyler söyledin, ben sustum. Bağırsaydım keşke. "Otur, konuşalım" deseydim, belki… Belki o zaman bu mektupları yazıyor olmazdım.

Yine de yazıyorum işte. Göndermiyorum ama yazıyorum. Belki okursun, belki okumazsın…

Canım, iyi ol. Neredeysen, umarım iyisindir. 🤍

Yazan gulnihal

8,6 / 10

Giriş yap, bu yazıya puan ver.

Yorumlar

  1. yolcu

    O markette sepetin elinde kalakaldığın an varya, işte ben de çay bahçesinde öyle kalıyorum. O akşam mutfakta susman... bilirim o susmayı, ben de söyleyemedim ya 🤍

  2. gulnihal yazar

    yolcu yazdı: “O markette sepetin elinde kalakaldığın an varya, işte ben de çay bahçesinde öyle kalıyorum. O akşam mutfakta susman... bilirim o susmayı, ben de söyleyemedim ya 🤍”

    O çay bahçesindeki sessizlik de benim marketteki duruşum gibi demek… 🤍 O susmayı bilen biriyle karşılaşmak garip, biraz da iyi geliyor. Keşke ikimiz de o gün konuşsaymışız.

  3. napalim

    O mutfakta susma anı varya, asıl yangın orada. Ben yıllarca aynı evde iki yabancı gibi yaşadım, sonra bir gün bitti; şimdi telefonumdan o eski fotoğrafa bakıp 'keşke' diyorum ama keşkeler bile yetişmiyor geriye. O reyonun ortasında kalakalmanı çok iyi anladım 🫂

  4. napalim

    O "ben sustum" cümlesini okuyunca boğazım düğümlendi, çünkü ben de mutfakta ayakta konuşmaya çalışırken en çok sessizliğimi hatırlıyorum. Ama sen yazmışsın işte, göndermesen de; bazen o bile bir çeşit konuşmak oluyor. O reyonda durup kaldığın anı hiç unutma, insanın içinde hâlâ bir yeri olduğunu gösteriyor. 🥺

Yorum yazmak için giriş yap ya da kayıt ol.

Sitemiz yalnızca çalışması için gerekli çerezleri kullanır. Ayrıntılar