#kırgınlık

Az önce yine aynı yere baktım. Senin o mesajına. "Seni özledim." Ne kadar oldu üzerinden, bilmiyorum bile artık, ama ben hâlâ o iki kelimenin arasında duruyorum. Ya, insan iki kelimeye bu kadar takılır mı? Takılıyormuş…

geçen sene bu zamanlar

Geçen sene bu zamanlar tanışmıştık ya hani, o kalabalığın içinde bir tek seninle gülmüştüm. Şimdi düşünüyorum da, o gün her şey belliymiş de ben anlamamışım. Salaklık bende işte, ne diyeyim. Bugün yine açtım o…

Sabahın Bu Saatinde

Sabah oldu yine. Çayı koydum, çocukların kahvaltısını hazırladım, her şey yolunda görünüyor ya… değil işte. Benim içimde hâlâ o gece duruyor. Hani kızım ateşlendiğinde hastanede sabahladığımız gece. Hani senin telefonun…

Yine gece, yine o saat. Bir uygulamayı açtım, kapattım. Kaç kere yaptığımı saymadım artık. Sen yazmayalı ne kadar oldu, onu da saymadım işte. Saymak istemedim. Bugün annemle oturuyorduk, televizyon açıktı, ben yine…

O gece çalan şarkı

Akşamüstü eve dönerken yolda bir kafede o şarkı çaldı. Kaç yıl oldu, hâlâ aynı şey oluyor: adımlarım yavaşlıyor, elimdeki poşet ağırlaşıyor, olduğum yerde kalıyorum. Sanki biraz daha dinlesem o geceye geri dönecekmişim…

Beyaz Elbise

Bugün yine o fotoğrafa baktım. Bakmayacağım demiştim, kendime söz vermiştim. Ama işte... yine baktım. Beyaz elbisenin içinde, elini başka birinin eline vermişsin. Gülüyorsun. O gülüşü ben bilirim, o gülüşü... Kızmıyorum…

O kutu hâlâ orada

Bu gece yine o küçük kutuya baktım, çekmecede en altta duruyor, üzeri tozlu. İçinde ne var biliyor musun? O gün aldığım ince zincirli kolye, bir de arkasına iki kelime yazdığım küçük bir kart… 'Seni seviyorum' yazdım…

canım, dün gece yine açtım o mesajı. hani şu “bu sefer farklı” yazdığın mesaj. eylülün başında gelmişti, günlerce silmedim. açıp okuyorum, sonra kapatıyorum… sonra yine açıyorum 🙈 niye, bilmiyorum işte. artık o cümleye…

Ya... bilmiyorum artık nereden başlayacağımı. Yine o mesajlardayım. Hani şu sabaha kadar süren, sonu gelmeyen konuşmalarımız var ya, işte onları okuyorum tek tek. Bazılarını o kadar çok okudum ki ezberledim artık…

O bilet hâlâ cüzdanımda

Dinle beni. Bu sabah yatağın kenarında oturmuş, cüzdanımı açıyordum. Bozuk paraları döktüm, kartları çıkardım... o bilet yine oradaydı. Katlanmış, kenarları yumuşamış, üstündeki yazı solmuş. Ama duruyor işte. Hâlâ…

O Şarkı Çalınca

Yine o şarkı çıktı karşıma. Gece yarısı, radyoda, tesadüf işte. Ne tesadüf be, ne tesadüf... Kaç yıl oldu, hâlâ aynı yerde duruyor içimde. Sen bana o şarkıyı hatırlattığın akşam gülmüştük ya hani, ikimiz de. Ben o kadar…

Verilmemiş Cevap

Yine o masadayım. Kafamda. Kantin masası. Sen karşımda oturmuşsun, çayını karıştırıyorsun, ben bir şey diyeceğim, diyemiyorum. Yıllar geçti, hâlâ aynı yerde takılıyorum. Ne diyecektim be? Yani hayır, öyle bir şey…

Bu sefer kalkmayacağım

Eve döndüm. Ayakkabılarımı çıkarmadan yatağa oturdum. Bugün yine o kafenin önünden geçtim, kokusu üstüme sinmiş gibi… Saçma biliyorum. Ama öyle. O gün oturup bekledim ya. Sen kapıda göründün, ben elimi çantaya attım…

kafenin kapanmasına az kaldı ama kimse gitsin demiyor işte. kulaklık takılı, o liste açık. üçüncü kez başa sardım bu gece, farkında bile değilim sona geldiğimin, zaten hiç farkında olmuyorum. o şarkılardan biri var ya…

Yine o fotoğrafa baktım. Biliyorum, sana bunu daha önce de söyledim, hatta belki söylediğim için pişman oldum, ama işte... yine baktım. Fotoğraflarda aşağı indim, aşağı indim, orada duruyor. Silmedim. Hâlâ silmedim. Ve…