kafenin kapanmasına az kaldı ama kimse gitsin demiyor işte.
kafenin kapanmasına az kaldı ama kimse gitsin demiyor işte. kulaklık takılı, o liste açık. üçüncü kez başa sardım bu gece, farkında bile değilim sona geldiğimin, zaten hiç farkında olmuyorum.
o şarkılardan biri var ya, be, o ilk hafta kütüphanede çayımı karıştırmadan verirken çalan. yoo aslında fonda çalmıyordu, onu ben sonra ekledim listeye, çünkü o günün şarkısı artık oydu benim için. ya ne diyorum ben ya, karıştırdım yine 😔
mesaj duruyor hala. silmedim, silemiyorum. "artık yapamıyorum" yazıyor, okudum bugün de, yüzüncü kez belki, yüzüncü değil bininci. neden silmiyorum bilmiyorum ya. silsem sanki o sabah hiç yaşanmamış olacak, ama yaşandı işte. üç yıl yaşandı be.
kızgınım sana. gerçekten kızgınım. bir sabah öyle yazılır mı ya, bir cümle, iki kelime, üç yılın üstüne. ne bir kavga ne bir tartışma, sadece o mesaj. sadece o. NEDEN!! 🖤
ya aslında ben kızgın değilim be, kime kızacağım. kendime kızıyorum daha çok. o listeyi açan, o mesaja tekrar tekrar bakan, hala bir yerde seni arayan benim. ben ne yapıyorum ya. neyse be.
yarın yine aynı kafe, yine aynı liste, yine başa sararım. biliyorum.
iyi geceler ya, neredeysen. 🖤🌙
Giriş yap, bu yazıya puan ver.