O kutu hâlâ orada

Bu gece yine o küçük kutuya baktım, çekmecede en altta duruyor, üzeri tozlu. İçinde ne var biliyor musun? O gün aldığım ince zincirli kolye, bir de arkasına iki kelime yazdığım küçük bir kart… 'Seni seviyorum' yazdım be, iki kelime işte, bütün mesele buydu. Bir yıl dönümümüzde seni görmeye gidecektim, kutuyu da yanıma almıştım. Sonra yolun ortasında döndüm. Neden? Bilmiyorum ya, belki de söyleyeceklerimi söylemekten korktum, ya sen de bir şey söylemezsen diye…

O sabahki 'günaydın' mesajlarını hâlâ siliyorum. Tek tek siliyorum. Sildikçe silinmiyorlar sanki 😔 Sen hiçbir şeyi açıkça söylemedin, ben de sustum. İkimiz de birbirimizi bekledik ama kimse adım atmadı be. Şimdi içim kırgın, öfkeli. Sana değil, kendime. Keşke o gün o kutuyu verseydim. Öfkeliyim ya, kime? Kendime işte 🙈