#söyleyememek

Bugün annemle pazara gittik. Domates seçiyordu, eli bir tane domatesin üstünde durdu, sonra bana döndü, "sen bunu seversin" dedi. Gülümsedim ama içimden bir şey koptu ya. Çünkü sen de severdin. Pazarda domates seçerken…

O bilet hâlâ cüzdanımda

Dinle beni. Bu sabah yatağın kenarında oturmuş, cüzdanımı açıyordum. Bozuk paraları döktüm, kartları çıkardım... o bilet yine oradaydı. Katlanmış, kenarları yumuşamış, üstündeki yazı solmuş. Ama duruyor işte. Hâlâ…

Bu gece yine telefonu elime aldım, mesaj kutusunu açtım. Boş. Tabii ki boş, ne bekliyordum ki. Ama işte her seferinde bir umut... sonra kendime kızıyorum, ya, kaç yıl oldu, hâlâ neyi bekliyorum? O gün gönderdiğin o…

Verilmemiş Cevap

Yine o masadayım. Kafamda. Kantin masası. Sen karşımda oturmuşsun, çayını karıştırıyorsun, ben bir şey diyeceğim, diyemiyorum. Yıllar geçti, hâlâ aynı yerde takılıyorum. Ne diyecektim be? Yani hayır, öyle bir şey…

Bu sefer kalkmayacağım

Eve döndüm. Ayakkabılarımı çıkarmadan yatağa oturdum. Bugün yine o kafenin önünden geçtim, kokusu üstüme sinmiş gibi… Saçma biliyorum. Ama öyle. O gün oturup bekledim ya. Sen kapıda göründün, ben elimi çantaya attım…

Kına Tırnağım Hâlâ Duruyor

Canım, hani şu kırmızı kınayı yakarken avucuma tıkılan bozuk parayı biliyorsun ya… Dün gece çekmeceyi karıştırırken buldum. Hâlâ orada. Bir kuruş. Ama içimde bıraktığı ağırlık, bir kuruş değil. Hiç de değil. Salı gecesi…

O otobüs

Yine o geceyi düşündüm. Hani doğum gününden sonra aynı otobüse binmiştik ya. Konuşmaktan ineceğimiz durağı kaçırmıştık, hatırlıyor musun? Sen cama vurup dışarıyı gösteriyordun, ışıklar akıp gidiyordu, bir de o bozuk…

Yine o fotoğrafa baktım. Biliyorum, sana bunu daha önce de söyledim, hatta belki söylediğim için pişman oldum, ama işte... yine baktım. Fotoğraflarda aşağı indim, aşağı indim, orada duruyor. Silmedim. Hâlâ silmedim. Ve…

Sabah yine o fotoğrafı elime aldım. Hani şu bizim kare var ya, hani ben gülerken sen bana doğru eğilmiştin. O eğilişte bir şey var sanmıştım, hâlâ var mı bilmiyorum. Fotoğrafın kenarı kıvrıldı artık, elime aldıkça daha…

O Konuşmaya Bir Daha Baktım

Bu gece yine dayanamadım. Yatağa uzandım, telefonu elime aldım, kaydırdım kaydırdım ve yine o konuşmaya geldim. Hani şu bizim konuşmamız. Yıllar olmuş, hâlâ orada duruyor. Silmedim. Silemedim. Ya sen bilsen, ilk mesajı…

Yine o kareyi açtım ya hayatım. Elim gitmiyor ama gidiyor işte. Hani göl kenarında, sen bana bir şey söylemiştin de gülmüştüm ya... tam o an çekilmişti. İkimiz de gülüyoruz orada, sanki kimse karışmamış gibi aramıza…

Hâlâ her cuma

Bu akşam yine sahildeydim. Hani şu senin hep bir adım önde yürüdüğün, benim de yetişmeye çalıştığım yer. Yine öyle yürüdüm işte. Kimse yok ama ben hâlâ arkandan geliyorum, hâlâ sana yetişmeye çalışıyorum. Biliyor musun…

Yine vapur sesi duydum bugün. Bir an durdum. Sen yoktun ama içimden “iki durak sonra gelir” diye geçti. O gün çay bardağını tutarken ellerim titriyordu ya. Ben de sana bakamadım. Kız, söylesene, sen de mi heyecanlıydın…

Sandığın Kapağı

Canım, hani senin kına gecen var ya, elime kına yakılan gece... işte o geceden beri ellerimi yıkıyorum ama tırnaklarımdaki iz geçmiyor. Sanki birisi inadına hatırlatıyor. Sen oynarken ben gülümsedim ya, hani gözlerim…

Davetiyenin Kenarındaki Boşluk

Bu saatte uyumak zor, biliyorsun. Herkes uyudu, ev sessiz… ben yine o kutuya gittim. Davetiyeler duruyor hâlâ. Bir kısmını dağıttık, sonra kalanları bir kutuya koydum, kaldırdım. Atamadım. Bir tanesini açtım demin…