#söyleyememek

Yaz bitti sayılır. Akşam serinliği girdi içeri, perde kıpırdadı. Ben de kalktım, pencereyi kapattım. Sonra oturdum yine. Bugün o fotoğrafı açtım. Fotoğraf değil aslında, bi videodan kalma bi kare. O sokak, o saat, sen…

Az önce mutfakta su içmeye kalktım. Bardağı bırakırken elimin altında telefon vardı, açtım, kapattım. Bir şey yapmadan da yapmış gibi oluyor insan, biliyorsun. Bu yazıyı yazarken aklıma yine o akşam geldi. Kıştı, otobüs…

Sana hiç gönderemediğim mektup

Yine o fotoğrafı açtım. Hani kantinde yan yana oturduğumuz o ilk gün, biri bizi çekmişti de ikimiz de kameraya bakmamıştık. Ben sana bakmışım, sen gözlerini kısmışsın. Yıllardır o fotoğraf bende duruyor, ne…

Bugün yine o fotoğrafı açtım. Kütüphanenin önünde çekilmiş.. güneş tam gözüne vurmuş, gözlerini kısmışsın. Ben hatırlıyorum o günü. Sen hatırlıyor musun, bilmiyorum. İki yıl boyunca her şeyini biliyordum senin. Kaçta…

Kalem Sende Kalsın

Bugün bir kalem aldım elime. Adi bir şey. Şeffaf gövdeli, ucuz, yazarken tıkırdayan cinsten. Bir de o gün sana uzattığım kalemi düşündüm. Hani şu ilk gün, sen sıraya oturmuşsun, çantandan kalem çıkarıyorsun, yok. Bir…

gece yarısını geçti, ev sessiz, kutu yine çekmecede duruyor. canım biliyor musun bugün açmaya çalıştım, elim gitmedi, bıraktım. iyi olacağız diyeceğim, biliyorum diyeceğim ama sözüm ağzımda kalıyor.. sonra susuyorum…

O mesajı tekrar okudum. Yine. Kaçıncı oldu bilmiyorum artık. Yıllar önce yazdığın o uzun mesajı. Sonunda "bizden bir şey olmaz ama seni unutamam" yazmıştın ya hani. İlk okuduğumda gülmüştüm buna, şimdi gülemiyorum. Her…

Bugün yine açtım o mesajı. Tek satır: "Ben evleniyorum." Bu kadar. Ne bir açıklama, ne bir soru, ne bir "nasılsın" bile yok. Sadece o iki kelime. Ve ben yine aynı yerde kaldım. Hani insan bazen kendi kendine konuşur ya…

Sabah erken uyandım yine. Perdeyi açmadım. Yatağın boş tarafına baktım, alışkanlık işte. Sen gideli de bir süre oldu ama benim gözüm hâlâ orada takılıyor. Dün gece telefonu elime aldım. Sesli mesaj. Hâlâ orada, hâlâ…

Belki bir gün okursun

Bugün evdeyim, iş yok, güç yok. Annemle oturduk, o çay koydu, ben camdan dışarı baktım. Hava sıcak, bunaltıcı, ama içim tuhaf bir şekilde sakin. Hani kavga edersin, sonra bir köşeye çekilip oturursun ya, işte öyleyim…

yüzüğü görmek istiyorum artık

Canım, bugün hastaneden çıkarken kapıda bir an sen bana gülümsedin ya... o gülümsemeyi eve kadar taşıdım, hâlâ duruyor içimde. Sabahtan beri düşünüyorum da, dün gece kutuya bir daha baktım. Yine açmadım. Ama bu sefer…

İki Kelime

Merhaba, nasılsın? Bunu yazmışsın ya. İki kelime. İki kelimeyle ne diyebilirim ki sana? Ya da sen ne diyorsun bana? Yıllar sonra, gece yarısı, ekranımda öylece duran iki kelime. Hiç yürüdüğümüz sokaklar aklıma gelmedi…

İki simit kadar yakın

Bu gece canım sıkkın. Sebebi yok, kimse bir şey yapmadı. Sadece içimde bir yer var, orası hep seninle dolu ve bazen taşıyor, biliyor musun… Bir düğündeydim bu akşam. Uzak bir akrabanın düğünü işte. Müzik çalıyordu…

O Fotoğrafı Hâlâ Silmedim

Yine o fotoğraf. Hani şu koridordaki. Gülüyorsun ya, hani o an her şey durmuştu ya benim için. Hâlâ duruyor işte. Sen gideli kaç ay oldu, ben hâlâ o koridorda kalakaldım. Bu gece yine açtım baktım. Aptallık biliyorum…

Bugün telefonu elime aldım. Yazdım. Sildim. Yine yazdım. Yine sildim. O mesaj hâlâ taslakta duruyor. Kaç yıl oldu, hâlâ orada. Hiç göndermedim. Göndermeyeceğim de galiba… Üniversitenin ilk günü. Aynı sıra. Sen bana…