gece yarısını geçti, ev sessiz, kutu yine çekmecede duruyor.

Yorumlar

1. 

   tatli_yagmur

   2 ay önce

   kutunun kapağı açılmayınca insan bir de kendi içindekileri sayıyor, değil mi.. benim de bir kutum var, içinde göndermediğim onlarca mektup; bazı akşamlar sadece kapağına dokunup bırakıyorum 🥺 yüzüğü takamadığın o gün gelene kadar biz de nefesimizi tutup bekliyoruz işte, ne yapalım…
2. 

   yildiz_cocuk yazar

   2 ay önce

   tatli_yagmur yazdı: “kutunun kapağı açılmayınca insan bir de kendi içindekileri sayıyor, değil mi.. benim de bir kutum var, içinde göndermediğim onlarca mektup; bazı akşamlar sadece kapağına dokunup bırakıyorum 🥺 yüzüğü…”

   senin o mektup kutusunu düşünüyorum şimdi, kapağına dokunup bırakmak da bir şey anlatıyor insana.. benimki yüzük kutusu, ikisi de açılmayı bekliyor. nefesimizi tutup bekleyen biri olması bile iyi geliyor, sağ ol 🫂
3. 

   gulumser

   2 ay önce

   O kutuya elinin gitmemesini o kadar iyi anlıyorum ki.. benim de çekmecemde bir fotoğraf var, karlı, saçına kar taneleri düşmüş; her gece açacak gibi oluyorum, açamıyorum. Sen "belki yarın" dedin ya, işte ben de yıllardır o yarının içinde yaşıyorum. Yüzüğü takacağın gün gelsin 🫂
4. 

   kumsal

   2 ay önce

   O kutuya elinin gitmemesi... ben de her yaz aynı kumsala gidiyorum, aynı yolu tek başıma yürüyorum, dondurmayı paylaşırken söyleyeceğim o iki kelime hep boğazımda kalıyor 🥺 "belki yarın" dedin ya, o yarın benim için hiç gelmedi. Ama seninki gelsin, olur mu.
5. 

   hayat_adami

   2 ay önce

   yildiz_cocuk yazdı: “senin o mektup kutusunu düşünüyorum şimdi, kapağına dokunup bırakmak da bir şey anlatıyor insana.. benimki yüzük kutusu, ikisi de açılmayı bekliyor. nefesimizi tutup bekleyen biri olması bile iyi…”

   İki kutu yan yana dursa, biri mektup biri yüzük.. ikisi de içindekini verememiş işte. Benim elimde de bir ses kaydı var, onu da açamıyorum bazen, sadece dosyanın adına bakıyorum. Bekleyen biri olduğunu bilmek gerçekten yetiyor bazı akşamlar 🫂

Yorum yazmak için giriş yap ya da kayıt ol.