#kırgınlık

Hâlâ her cuma

Bu akşam yine sahildeydim. Hani şu senin hep bir adım önde yürüdüğün, benim de yetişmeye çalıştığım yer. Yine öyle yürüdüm işte. Kimse yok ama ben hâlâ arkandan geliyorum, hâlâ sana yetişmeye çalışıyorum. Biliyor musun…

O oyuncak araba

Geçen ay bir kafede karşılaştık ya... hani elinde oğlunun oyuncak arabası vardı, çocuk masanın altında dolanıyordu. Sadece "iyi görünüyorsun" diyebildim. İyi görünüyorsun?! Yıllar sonra ilk kelimem bu mu olmalıydı…

Az önce yine o fotoğrafa baktım. Dolabın arkasından çıkalı bir yıl oldu neredeyse. İkimiz de gülüyoruz ya... o gülüşler bana ait değil gibi. Sana kızgın değilim artık. Yoruldum sadece. Aynı evin içinde iki yabancı…

Bugün yine o kolyeyi elime aldım. Çekmecedeki. Hani senin bana doğum günümde taktığın. Bir süre avucumda tuttum. Sonra geri koydum. Kapatırken elim titredi biraz.. alışkanlık işte. 🙈 İtiraf edeceğim. Artık seni…

İki Kelime

Merhaba, nasılsın? Bunu yazmışsın ya. İki kelime. İki kelimeyle ne diyebilirim ki sana? Ya da sen ne diyorsun bana? Yıllar sonra, gece yarısı, ekranımda öylece duran iki kelime. Hiç yürüdüğümüz sokaklar aklıma gelmedi…

O Şarkı Çalınca

Gece yarısı, mutfakta çay demliyorum. Radyo açık işte, kimse dinlemiyor, kendi kendine çalıyor. Sonra o şarkı başladı. Hani bizim şarkımız. Arabada sonuna kadar açar, camları indirir, bağıra bağıra söylerdik ya. Şimdi…

O fotoğraftaki sen ve ben

Hâlâ o fotoğrafa bakıyorum. Hani şu ilk gün çekildiğimiz fotoğraf var ya, aynı sıraya oturduğumuz o gün. Buz gibi bir sınıftı, ben titriyordum, sen geldin oturdun yanıma, hiç tanımadığın biriydim işte ama öyle bir…

Az önce mutfaktan geçtim, uyuyordun. Işığı kapattım. Bir şey söylemedim. Bugün yemekte yine sustuk. Ben de sustum artık. Eskiden olsa bir konu bulurdum, saçmalardım, gülerdik.. geçen sene bu zamanlar hangi boyayı…

Çayın şekeri

Yine uyuyamadım. Yanımda sen varsın, nefesin düzenli, ben tavana bakıyorum. Bu saatte insanın aklına ne gelirse geliyor işte. Bugün mutfakta seni izledim. Çayı koyuyordun, iki şeker attın, karıştırdın. Kırk saniye falan…

hâlâ aynı şarkıdayım

ya be, gece yarısını çoktan geçtik, kafe kapandı kapanacak, ben hâlâ aynı köşedeyim. telefonu elime aldım yine, o mesajı açtım. iki kelime. "artık yapamıyorum." iki kelime be. üç yılın karşısına iki kelime… gülüyorum…

O zarfı yine açtım

Gece yarısını çoktan geçti, sıcak bu saatte bile ensemde duruyor, ben de oturdum eski defteri açtım, arasından o zarfı çıkardım; hani şu köşesi yıpranmış, pulu hafiften solmuş, üstündeki yazıya her baktığımda içimin…

Sabah yine o fotoğrafı elime aldım. Hani şu bizim kare var ya, hani ben gülerken sen bana doğru eğilmiştin. O eğilişte bir şey var sanmıştım, hâlâ var mı bilmiyorum. Fotoğrafın kenarı kıvrıldı artık, elime aldıkça daha…

O Fotoğrafı Hâlâ Silmedim

Yine o fotoğraf. Hani şu koridordaki. Gülüyorsun ya, hani o an her şey durmuştu ya benim için. Hâlâ duruyor işte. Sen gideli kaç ay oldu, ben hâlâ o koridorda kalakaldım. Bu gece yine açtım baktım. Aptallık biliyorum…

Bu akşam yine açtım o mesajları. Hani şu silmeye elim varmayan, okuyunca hiçbir şeyi değiştirmeyen ama kapatamadığım o uzun uzun yazışmalarımızı. Sana hep 'sen' derim ben, ismini yazmam, çünkü ismini yazınca biri…

Yine mi sen

Akşamüstü markete indim, kasada çalan o şarkı… ya o şarkı işte. Bir an elimdeki poşeti unuttum, kaldım öyle. Nefret ediyorum senden, biliyor musun? Ama gülümsemeden de geçemedim, salak gibi. 🙈 Dün gece de telefona…