Uzun süre kendime sakladım, artık biraz da buraya bırakıyorum. Korkularımla barışmayı öğreniyorum, acele etmiyorum.
Şubat 2026 tarihinden beri yazıyor
Yine uyuyamadım. Yanımda sen varsın, nefesin düzenli, ben tavana bakıyorum. Bu saatte insanın aklına ne gelirse geliyor işte. Bugün mutfakta seni izledim. Çayı koyuyordun, iki şeker attın, karıştırdın. Kırk saniye falan…
Sen yine uyudun. Nefesini dinliyorum. Şu an dünyada en sağlam bildiğim şey bu işte, yan odada çocukların derin nefesi, senin omzunun hafif kalkıp inmesi. Kızmıyorum artık o akşamlara. Telefona gömülüp kaldığın…
Sitemiz yalnızca çalışması için gerekli çerezleri kullanır. Ayrıntılar