Az önce mutfaktan geçtim, uyuyordun.
Az önce mutfaktan geçtim, uyuyordun. Işığı kapattım. Bir şey söylemedim.
Bugün yemekte yine sustuk. Ben de sustum artık. Eskiden olsa bir konu bulurdum, saçmalardım, gülerdik.. geçen sene bu zamanlar hangi boyayı seçeceğimizi tartışıyorduk, hatırlar mısın? Şimdi bulaşıkları toplarken bile birbirimize değmeden geçiyoruz.
Anneme gittim bugün. Bana "yüzün gülmüyor" dedi. Bir şey diyemedim. Neyi anlatacaktım ki, anlatsam ne değişecekti…
Kendi sesimi özlüyorum. O gülen kızı. Sana değil, belki de ona özlem duyuyorum. Bilmiyorum.
Giriş yap, bu yazıya puan ver.