Temmuz 2026 tarihinden beri yazıyor
Geçen akşam bir düğüne gittim. Kuzenimin düğünü, yıllardır görmediğim akrabalar, uzun masalar, kalabalık. İyiydim, gerçekten iyiydim, hatta ilk defa gülerken kendimi yakaladım, için için bir şey sıkışmıyordu göğsümde…
Yatağa girdim, ışığı kapattım, sonra tekrar açtım. Uyku yok. Telefonu elime aldım, ne açacağımı bilmeden gezdirdim parmağımı, sonunda kendi kendime kızdım ve yere bıraktım. Ama işte insan kendinden kaçamıyor be. Gözümü…
Gece yarısı, mutfakta çay demliyorum. Radyo açık işte, kimse dinlemiyor, kendi kendine çalıyor. Sonra o şarkı başladı. Hani bizim şarkımız. Arabada sonuna kadar açar, camları indirir, bağıra bağıra söylerdik ya. Şimdi…
Sitemiz yalnızca çalışması için gerekli çerezleri kullanır. Ayrıntılar