#eski sevgili

İki Kelime

Merhaba, nasılsın? Bunu yazmışsın ya. İki kelime. İki kelimeyle ne diyebilirim ki sana? Ya da sen ne diyorsun bana? Yıllar sonra, gece yarısı, ekranımda öylece duran iki kelime. Hiç yürüdüğümüz sokaklar aklıma gelmedi…

Fotoğraftaki o gülüş

Telefonun ışığında hâlâ o fotoğrafa bakıyorum. Hani şu düğünden kalma olan. Arka planda benim yüzümde hiç tanımadığım bir gülüş, senin elinde tuttuğun o bardak, bir de aramızda kalan mesafe. Fotoğrafı her açtığımda önce…

O Şarkı Çalınca

Gece yarısı, mutfakta çay demliyorum. Radyo açık işte, kimse dinlemiyor, kendi kendine çalıyor. Sonra o şarkı başladı. Hani bizim şarkımız. Arabada sonuna kadar açar, camları indirir, bağıra bağıra söylerdik ya. Şimdi…

Aynı Yerde Duruyorum

Herkes uyudu, ben yine o fotoğrafa bakıyorum. Sen yanındakiyle gülüyorsun ya... hani o gülüşün vardı, iki dişinin arası hafif açık, ben ilk gün sahilde o gülüşü görünce 'işte bu' demiştim. Bir yıl boyunca her sabah o…

hâlâ aynı şarkıdayım

ya be, gece yarısını çoktan geçtik, kafe kapandı kapanacak, ben hâlâ aynı köşedeyim. telefonu elime aldım yine, o mesajı açtım. iki kelime. "artık yapamıyorum." iki kelime be. üç yılın karşısına iki kelime… gülüyorum…

Yine aynı askı. Yine aynı mont. Sabah dokundum, akşama kadar kokusu elimde kaldı. Bugün salı. Akşam mesajın geldi, iki satır. İyi geceler demişsin, ben de iyi geceler dedim. Başka bişi yazamadım… Oysa bugün çok şey…

İki Yıl Sonra Hâlâ Aynı Yer

Bugün telefonumu elime aldım, yine o sohbeti açtım. Aylardır silmedim, silemedim. Okuduğum her satırı neredeyse ezbere biliyorum artık. "Günaydın" yazmışsın bir yerde, sabahın altısında. Ben o saatte uyanmazdım bile…

Bu akşam yine açtım o mesajları. Hani şu silmeye elim varmayan, okuyunca hiçbir şeyi değiştirmeyen ama kapatamadığım o uzun uzun yazışmalarımızı. Sana hep 'sen' derim ben, ismini yazmam, çünkü ismini yazınca biri…

Yine mi sen

Akşamüstü markete indim, kasada çalan o şarkı… ya o şarkı işte. Bir an elimdeki poşeti unuttum, kaldım öyle. Nefret ediyorum senden, biliyor musun? Ama gülümsemeden de geçemedim, salak gibi. 🙈 Dün gece de telefona…

Yarın da seninle uyanacağım

Canım, Bugün yine yağmur yağdı. Hani seninle tanıştığımız gün gibi. Üniversitenin ikinci yılıydı, ellerim üşümüştü, sen tuttun ve bir daha bırakmadın. O gün hayatımın değiştiğini anlamıştım ama bu kadar çabuk biteceğini…

Duydum işte

Duydum işte. Nişanlanmışsın. Bana söylemedin, bir arkadaşımdan duydum, sıradan bir pazar öğleden sonrası, elimin altında çayım soğurken. Ne güzel. Demek böyle oluyormuş. Ve ben ne yaptım biliyor musun? Kalktım, telefonu…

Canım… Yine dolabın üstüne baktım. O kutu hâlâ orada, tozlanmış biraz. Geçen yıl almıştık, hatırlıyor musun, daha açmadan… Neyse. Bugün ev biraz daha sessizdi sanki. Akşam oldu, hava karardı, ben hâlâ mutfakta oyalandım…

Bir düğün davetiyesi

Kuzenimin düğünüydü. Kızım pembe elbisesini giydi, oğlan kravat taktı. Salona girdiğimizde müzik çalıyordu, herkes gülüyordu. Ben de gülümsedim, hep yaptığım gibi. Bir ara dans eden çifte baktım. Yan yana, ele ele. İçim…

İki Kişilik Bir Yalan

Geçenlerde birinin doğum gününe gittim. Pasta geldi, mumlar yandı. Herkes alkışlıyor, şarkı söylüyor. Ben de alkışladım. Ama içimden bir ses dedi ki: mum üfleyen bir adam vardı, hatırladın mı? Hatırladım. Tabii ki…

Kulağımda hâlâ o ses

Bugün yine dinledim. O ses kaydını. Hani şu en son konuştuğumuz günün kaydı. Sen 'artık dayanamıyorum' demiştin ya. Ben hâlâ oradayım. Sen çoktan gittin, ben o cümlede takılı kaldım. Bazen diyorum ki silelim artık…