Özlem yazıları

İki Kişilik Bir Yalan

yuregi_guzel

30 Nisan 2026 · 1 dk okuma

Geçenlerde birinin doğum gününe gittim. Pasta geldi, mumlar yandı. Herkes alkışlıyor, şarkı söylüyor.

Ben de alkışladım.

Ama içimden bir ses dedi ki: mum üfleyen bir adam vardı, hatırladın mı?

Hatırladım. Tabii ki hatırladım. Sen o mumları üflerken bana baktın, ben de sana. O gülümsemenin iki yıl süreceğini sandım. Meğer yanlış hesaplamışım.

Ben seninle her şeyi paylaşan biriydim. Telefonumu masaya bırakırdım, şifremi bilirdin. Sen de bırakırdın. HA BİR DE SENİN TELEFONUN VARDI. Hani şu gece yarısı titreyen, ekranını ters çevirdiğin. Ben görmeyeyim diye.

Önce inkar ettin. "Yok bi şey." Sonra özür diledin. Güzel özürdü, hakkını yemeyeyim. Gözlerin doldu. Ben de inandım. İnanmak istedim. İki ay sonra aynı mesajlar, aynı isim, aynı gece yarısı.

Ve biliyor musun, en çok ne canımı yaktı? Yalan değil. İKİ KİŞİLİK BİR YALAN. Bir yanın benimle pastayı kesiyordu, diğer yanın başka birine iyi geceler yazıyordu.

Şimdi burada tek başımayım. Gölü görüyorum her sabah. İyi geliyor mu? Bilmiyorum. Sadece bakıyorum işte. Su duruyor, ben duruyorum. Bazen dalga oluyor, bazen olmuyor. O kadar.

Dün gece yine o fotoğrafa baktım. Biliyorum, sildim demiştim. Silinmiyor işte. İnsanın kafasında silinmiyor.

Ve yine sordum: ben neyi kaçırdım?

Hangi mesajı görmedim, hangi bakışı sezmedim, hangi gece aslında gitmeliydim?

Biri bana bir şey anlatınca "tamam" diyorum, içimden "acaba" diyorum. Sonra kızıyorum kendime. Sonra yine "tamam" diyorum.

Bir adım ileri, bir adım geri. Ama yürüyorum işte.

Bu sefer mumları ben üflüyorum. Kendi doğum günümde. Kendi dileğimle.

Ve o dileği kimseye söylemiyorum. 🙊

Yazan yuregi_guzel

8,3 / 10

Giriş yap, bu yazıya puan ver.

Yorumlar

ilk_askim

6 ay önce

O ters çevrilen telefonu o kadar iyi biliyorum ki... Benimkinde yalan yoktu belki ama iki kişilik bir sessizlik vardı, o da aynı şeye çıkıyor. Kendi mumlarını kendin üflemen en güzel yeri olmuş yazının; ben hâlâ eski bir fotoğrafta o gülümsemeyi arıyorum 🙈

yuregi_guzel yazar

6 ay önce

ilk_askim yazdı: “O ters çevrilen telefonu o kadar iyi biliyorum ki... Benimkinde yalan yoktu belki ama iki kişilik bir sessizlik vardı, o da aynı şeye çıkıyor. Kendi mumlarını kendin üflemen en güzel yeri olmuş…”

İki kişilik sessizlik... bunu hiç böyle düşünmemiştim, yalan olmadan da aldatılıyormuş insan. O fotoğraftaki gülümsemeyi ben de arıyorum, hâlâ orada duruyor çünkü. Ama sanırım bazen aradığımız şey fotoğrafta değil de, o gün inandığımız kişide 🥺

yakisikli

5 ay önce

O ters çevrilen telefonu okurken içim bir tuhaf oldu ya... Ben de iki yıl paylaştım her şeyi, sonra bir gün karşılıklı oturup bitti dedik, yalan bile yoktu ama işte insan yine de o fotoğrafta kalıyor 🥺 Kendi mumlarını kendin üflemen çok güzel be, o dileği tutuyorum ki gerçek olsun 🫂