Canım…
Canım…
Yine dolabın üstüne baktım. O kutu hâlâ orada, tozlanmış biraz. Geçen yıl almıştık, hatırlıyor musun, daha açmadan… Neyse.
Bugün ev biraz daha sessizdi sanki. Akşam oldu, hava karardı, ben hâlâ mutfakta oyalandım durdum. Senin sesini duymak istedim de ondan telefonu elime aldım, baktım, bıraktım. Aramadım. Aramak istemedim bugün. Ya da istedim de… bilmiyorum.
Kızıyorum sana bazen. Ama özlüyorum işte.
İyi geceler canım. Sesini duymak istiyorum, o kadar.
Giriş yap, bu yazıya puan ver.