kapi_komsu

Özlem Ayrılık

Yine bu saatte oturdum. Telefon sessiz ama ben yine de her fırsatta ona bakıyorum, huy işte. Senin adını görmeyi bekliyorum hâlâ, senin adını. Bir yıl oldu. Geçen sene bugünlerde yine gelmiştin, hani o şarkıyla. Kapıda…

Özlem Ayrılık

Bu saatte uyanınca önce yastığın öbür ucuna bakıyorum, alışkanlık işte. Sonra telefon. Yine bir şey yok. Sen dönerken hiç beklemezdin, kapıda biterdin. Şimdi ben kapıyı dinliyorum, kapıdan ses yok. Kızmıyorum artık…

Özlem Ayrılık

Bu saatte yine telefonun sesine uyandım. Sana bakmadan önce kendime kızdım, sonra yine baktım. Tabii ki sen değilsin. Tabii ki. Biliyorsun, bir yıl önce bu gece yarılarına denk gelirdin. Kapıyı çalmazdın, ertesi sabah…