#eski sevgili

Yine akşam oldu, yine sen düştün aklıma. Kaçıncı kez bilmiyorum, saymayı bıraktım. Bugün çekmeceyi açtım, yine ordaydın işte. O kitap. Sana alıp da veremediğim, yıllardır orda duran kitap. Kapağını açtım, sayfaları…

Yine mi sen?

Bugün yine o kapının çalınmasını bekledim. Öğleden sonra evdeydim, annem geldi oturdu, çay demledim, sohbet ettik ama aklımın bir köşesinde hep o ses vardı. Kapı çalınsa, açsam ve karşımda seni görsem. Kaç yıl oldu…

O köşe masa

Geçenlerde bir düğünde, masanın ucunda oturuyordum. Karşımda bir çift, kırk yıllık evli, adam kadının tabağına yemek koyuyor, kadın adama bakıp gülüyor. Ben de elimdeki çatalı çevirip duruyordum. İçimden dedim ki, ne…

Bu sefer farklı bir durak

Bugün başka bir durakta otobüs bekledim. İlk kez. Ama beynim yine onu buldu, şaşırmadım artık 🙈 Telefonu cebimden çıkardım. Koydum. Çıkardım. Koydum. Ya ben o akşam bir şey yazsaydım ya? İki kelime be, iki kelime… Sonra…

Kardeşimin odasında oturuyorum, o uyudu, ben yine telefonu elime aldım. Yine. Aynı yerden açıyorum, aynı kaydı dinliyorum. Senin sesin. O gün bana bir şey anlatıyordun, neydi hatırlamıyorum bile, saçma bir şeydi. Ama…

Seni yine gördüm. Rüyamda. Poşetler yine yerdeydi, sen yine eğilmiştin, ben de yine bakakalmıştım öyle. Uyanınca yatağın kenarına oturdum, elim boştu.. Ama o gün avucumda kalan o poşetin sapı hâlâ orada gibi. Nasır…

Bugün de gelmedin

Hava kararmaya başlamıştı, ben yine o banka oturdum. Simit aldım, iki tane. Birini ben yedim, diğerini martılara attım. Sen olsan kızardın bana, "hepsini atma, kendine de ayır" derdin. Ben de sana gülerdim. Şimdi…

Parkta, salıncakta

Yine parktayız. Kızım salıncakta sallanıyor, ben arkadan itiyorum. Saçları uçuşuyor, gülüyor. O gülünce ben de gülüyorum, ya işte... sonra bir bakıyorum gözlerim dolmuş. Ne alakaysa. Salıncağın gıcırtısı mı, hava mı…

Gece yarısı aklıma düşen

Yine buradayım işte. Telefonu elime alıp bırakıyorum, alıp bırakıyorum. Ekranı açıyorum, kapıyorum, açıyorum... ne arıyorum biliyorum ama söylemek istemiyorum kendime 🙈 Seni özledim yazmıştın ya. Hani aylar sonra. Ben o…

Yine o masadayım. Yani hayır, masada değilim de… aklımda işte. O kantin masası. Hani şu köşedeki. Sen otururdun, ben karşında. Konuşurduk ya hani. Saatlerce. Ben susardım çoğu zaman, sen anlatırdın. Ben dinlerdim…

O Bileklik Hâlâ Orada

Bugün pazar. Evdeyim, annem mutfakta, ben odamda yatağa uzanmışım. Telefonum elimde, yine o eski mesajlara düştüm. İki yıl önceki bir cumartesi akşamı. "Geliyor musun?" yazmışsın. Ben de "geliyorum" demişim, sonunda üç…

Dün gece yine o rüyayı gördüm. Üniversitenin ilk günü, o sıra. Sen yanıma oturmuştun, bütün ders boyunca fısıldaşmıştık, hocanın bize bakıp durduğunu bile fark etmemiştik. Rüyada o günü yaşarken içimden diyordum ki bu…

Bu saatte uyumak ne mümkün. Saat kaç bilmiyorum, bakmadım bile. Balkonda oturuyorum, deniz kokusu geliyor ya işte o koku… senin kokun değil canım, ama bir yerden tanıdık geliyor. Sonra diyorum ki kendime, yine başladın…

Kâğıt yetmiyor artık

Eve geldim, ışığı yakmadan oturdum. Dışarıda yağmur var, camı tıklatıyor. Bir haftadır yazmıyorum sana. Bu sefer kendime kızdım, gerçekten kızdım. Kaç zarf oldu, sayısını ben de bilmiyorum. Ama bugün farklı bir şey…

Kutunun dibinde

Dün gece yine açtım o çekmeceyi. Bir değil, iki değil. Alışkanlık oldu artık. O bileklik hâlâ orada. Etiketi bile duruyor. Takmadım hiç, sana da taktırmadım. O gece elimde tutuyordum, "sonra" dedim. Sonra olmadı işte…