Yine bu saatte oturdum.
Yine bu saatte oturdum. Telefon sessiz ama ben yine de her fırsatta ona bakıyorum, huy işte. Senin adını görmeyi bekliyorum hâlâ, senin adını. Bir yıl oldu. Geçen sene bugünlerde yine gelmiştin, hani o şarkıyla. Kapıda duruşunu hatırlıyorum, bir de "son kez" deyişini. O şarkı hâlâ telefonumda, açamıyorum. Açsam ne olacak sanki, biliyorum.
Kızmak istiyorum sana, gerçekten istiyorum. Ama kızamıyorum. Bu daha kötü.
Sen hep dönerdin, ben hep beklerdim.
Giriş yap, bu yazıya puan ver.