#söyleyememek

Az önce mutfaktan geçtim, uyuyordun. Işığı kapattım. Bir şey söylemedim. Bugün yemekte yine sustuk. Ben de sustum artık. Eskiden olsa bir konu bulurdum, saçmalardım, gülerdik.. geçen sene bu zamanlar hangi boyayı…

Aynı Yerde Duruyorum

Herkes uyudu, ben yine o fotoğrafa bakıyorum. Sen yanındakiyle gülüyorsun ya... hani o gülüşün vardı, iki dişinin arası hafif açık, ben ilk gün sahilde o gülüşü görünce 'işte bu' demiştim. Bir yıl boyunca her sabah o…

Bir şey söyleyecektim ama sustum

Gece yine o mesajları açtım. Hepsini biliyorum artık, ezberledim. Ama yine okudum. "Bir şey söyleyecektim ama sustum." Kaç kere yazdım bunu sana? Kaç kere sildim, kaç kere geri getirdim? Bilmiyorum. Şimdi düşünüyorum…

Yine aynı askı. Yine aynı mont. Sabah dokundum, akşama kadar kokusu elimde kaldı. Bugün salı. Akşam mesajın geldi, iki satır. İyi geceler demişsin, ben de iyi geceler dedim. Başka bişi yazamadım… Oysa bugün çok şey…

O zarfı yine açtım

Gece yarısını çoktan geçti, sıcak bu saatte bile ensemde duruyor, ben de oturdum eski defteri açtım, arasından o zarfı çıkardım; hani şu köşesi yıpranmış, pulu hafiften solmuş, üstündeki yazıya her baktığımda içimin…

Geç oldu, uyandırmadım

Yine uyuyorsun. Bir süre yanında yatıp nefesini dinledim. Ama içimde bir söz var, söylemeden uyuyamam. Kalktım, yazıyorum. Sabah okursun belki, belki okumazsın. Ben yazmış olayım. Biliyor musun, bazen hâlâ inanamıyorum…

İki Yıl Sonra Hâlâ Aynı Yer

Bugün telefonumu elime aldım, yine o sohbeti açtım. Aylardır silmedim, silemedim. Okuduğum her satırı neredeyse ezbere biliyorum artık. "Günaydın" yazmışsın bir yerde, sabahın altısında. Ben o saatte uyanmazdım bile…

Bardağı Yine Yanına Koydum

Canım, Bugün pazartesi işte. Öğlen oldu, ben hâlâ mutfaktayım, önümde soğumuş çay. Senin bardağını yine yanıma koydum, hani her zaman yaptığım gibi. Koydum ama yanımda sen yoksun, biliyorum. Alışkanlık be. Yirmi iki…

Sabah yine o fotoğrafı elime aldım. Hani şu bizim kare var ya, hani ben gülerken sen bana doğru eğilmiştin. O eğilişte bir şey var sanmıştım, hâlâ var mı bilmiyorum. Fotoğrafın kenarı kıvrıldı artık, elime aldıkça daha…

Balkon

Bugün balkona çıktım, çayı koydum, karşıdaki damın üstünde bir kedi uyuyor. Öğleden sonra böyle işte, ne sıcak ne serin. Yine o ekran görüntüsü. Açtım, kapattım. Açtım, kapattım. Bir cümle daha yazsam değişir miydi…

O Fotoğrafı Hâlâ Silmedim

Yine o fotoğraf. Hani şu koridordaki. Gülüyorsun ya, hani o an her şey durmuştu ya benim için. Hâlâ duruyor işte. Sen gideli kaç ay oldu, ben hâlâ o koridorda kalakaldım. Bu gece yine açtım baktım. Aptallık biliyorum…

Bu akşam yine açtım o mesajları. Hani şu silmeye elim varmayan, okuyunca hiçbir şeyi değiştirmeyen ama kapatamadığım o uzun uzun yazışmalarımızı. Sana hep 'sen' derim ben, ismini yazmam, çünkü ismini yazınca biri…

Gece yarısı oldu, ev sessiz, ben yine seni düşünüyorum. Normal mi bu ya? Üç yıl oldu. Üç yıl. Hâlâ aynı yerdeyim. Bugün bi kafede arkadaşımla oturuyordum. Kafamı kaldırdım, sen. Kapıdan girdin, kahveni söyledin…

Yine mi sen

Akşamüstü markete indim, kasada çalan o şarkı… ya o şarkı işte. Bir an elimdeki poşeti unuttum, kaldım öyle. Nefret ediyorum senden, biliyor musun? Ama gülümsemeden de geçemedim, salak gibi. 🙈 Dün gece de telefona…

Bir de utanmadan gülüyorum

Akşam oldu yine. Hani şu seninle konuştuğumuz saat. Hep aynı saatte buluşur gibi olurduk ya, işte o saat. Şimdi o saatte ben sadece fincanı yıkıyorum. Sonra telefonda duran o mesajın ekran görüntüsüne bakıyorum, sonra…