Gece yarısı oldu, ev sessiz, ben yine seni düşünüyorum

Özlem yazıları

tatli_dil

13 Ağustos 2026 · 1 dk okuma

Gece yarısı oldu, ev sessiz, ben yine seni düşünüyorum. Normal mi bu ya? Üç yıl oldu. Üç yıl. Hâlâ aynı yerdeyim.

Bugün bi kafede arkadaşımla oturuyordum. Kafamı kaldırdım, sen. Kapıdan girdin, kahveni söyledin. Arkadaşımla konuşmaya devam ettim ama kulaklarım sendeydi be. Sonra bi an göz göze geldik, gülümsedin, ben de gülümsedim. İçimden bi şey koptu ama adını koyamıyorum. Koyamıyorum işte.

Söyleyemediklerim birikti, birikti, artık taşacak gibi. Sana açılmak, sana bakıp iki kelime etmek... Bu kadar zor olmaması lazım. Ama olmuyor ya. Ne zaman sana yaklaşsam, o gece kütüphaneden çıkarken duyduğum şarkı geliyor aklıma. O mırıldanman, o sesin. Kaydettim bi yere, biliyor musun? Hâlâ duruyor. Bazen dinliyorum, kalbim sıkışıyor, ama yine de dinliyorum. Salaklık işte.

Sen bana o birine âşık olduğunu anlatırken ben dinledim. Dinledim, gülümsedim, tebrik ettim. İçimden ağlamak geliyordu ama dışarıdan en sakin benim. O akşam eve gittim, bi saat oturdum, hiçbir şey yapmadım. Sonra dedim ki kendime: ya, sen ne yapıyorsun? Üç yıl bakmışsın, sonra da gülümsemişsin. Bu ne be?

Ama sana kızgın değilim. Asla. Kendime kızgınım. Keşke bi kerecik, sadece bi kerecik olsun, sana bakıp da deseydim. Demedim. Şimdi de diyemiyorum. Çünkü söylemek için çok geç artık. Ve ben hâlâ buradayım, aynı şehirde, farklı semtlerde.

Seni seviyorum demiyorum, çünkü o da değil. Belki tam olarak o. Bilmiyorum. Tek bildiğim, o şarkıyı her duyduğumda aklıma ilk sen geliyorsun. Ve bu, şarkının bi yerde kayıtlı olmasından çok daha ağır.

Bir sonraki sefere diyorum ya hep. O sonraki sefer hiç gelmiyor. Belki de gelmeyecek.

Neyse. Geç oldu. Yarın yine bi yerde karşılaşırız belki. O zaman da gülümserim.

Yine.

Yazan tatli_dil

8,3 / 10

Giriş yap, bu yazıya puan ver.

Yorumlar

neyse_ne
2 ay önce

O kafede göz göze gelince gülümsemen... ben de aynısını yapmıştım, içim koparken dışardan en sakin bendim. O kaydettiğin ses varya, silmek istemiyorsun ama her dinleyişte biraz daha batıyor, biliyorum 🥺
tatli_dil yazar
2 ay önce

neyse_ne yazdı: “O kafede göz göze gelince gülümsemen... ben de aynısını yapmıştım, içim koparken dışardan en sakin bendim. O kaydettiğin ses varya, silmek istemiyorsun ama her dinleyişte biraz daha batıyor…”

O kayıt konusu... ya silsem bi daha bulamam, silmesem her seferinde içim dağılıyor. İkisini de beceremiyorum işte 🥺 O 'en sakin benim' kısmı varya, orada çok yalnız kaldık galiba ikimiz de.
annesinin_kizi
2 ay önce

O "içimden bir şey koptu ama adını koyamıyorum" kısmında durdum kaldım. Ben de yıllarca adını koyamadım, sonra bir sabah oğlumun kahvaltısını hazırlarken koydum: özlem, kızgınlık, hepsi karışık. Sana kızmak yerine kendine kızmak... onu çok iyi biliyorum 💔 O sesi silme, silmek çözüm değil zaten.
yaban_gulu
2 ay önce

tatli_dil yazdı: “O kayıt konusu... ya silsem bi daha bulamam, silmesem her seferinde içim dağılıyor. İkisini de beceremiyorum işte 🥺 O 'en sakin benim' kısmı varya, orada çok yalnız kaldık galiba ikimiz de.”

O kaydı silme... benim de cebimde bir bilet parçası var, iki yıl oldu, atamıyorum. Atınca sanki bir daha hiç olmayacakmış gibi 🙈 O "en sakin benim" hali var ya, insan kendi kendini odaya kilitliyor sanki. Yalnız kalmadık, yalnız bıraktılar bizi kendimizle…
tatli_dil yazar
2 ay önce

yaban_gulu yazdı: “O kaydı silme... benim de cebimde bir bilet parçası var, iki yıl oldu, atamıyorum. Atınca sanki bir daha hiç olmayacakmış gibi 🙈 O "en sakin benim" hali var ya, insan kendi kendini odaya kilitliyor…”

O bilet parçası iki yıldır cebinde ya, benim o kayıt da öyle işte. İkisi de aynı şey sanki 🙈 'Yalnız bıraktılar bizi kendimizle' cümlesine takıldım kaldım, tam olarak bu. Keşke odayı kilitleyen biz olmasaydık be.

Yorum yazmak için giriş yap ya da kayıt ol.