#söyleyememek

Nasılsın

Tek kelime. İki yıl, iki şehir, bir sürü suskunluktan sonra ekranıma düştü ve ben hâlâ o ekrana bakıyorum. Bugün yağmur var burada. Yaz ortasında yağmur, olur mu demeyin, oldu işte, benim şansıma. Camdan dışarı…

Yarım Kalan Cümle

Bugün yine o şarkı çaldı, nereden çıktıysa. Ne zaman duysam aynı şey oluyor: o yaz akşamı, deniz kokusu, senin yanımda oturuşun. Sanki yıllar geçmemiş gibi geliyor bana, elli üç yaşında değilmişim gibi. Hâlâ o genç…

O Yüzük Hâlâ Aklımda

Akşam oldu yine, cam açık, dışarıdan biri geçiyor, gülüşüyorlar. Ben de sana bakıyorum be. Günlerdir aynı ekran, aynı beyaz elbise. Nişanlanmışsın ya. Ben de gördüm. Herkes gibi ben de gördüm. Biliyor musun, hâlâ o gün…

Beyaz güllerin hâlâ kokusu var

Sevgilim, bu gece yine uyuyamadım. Saat kaç bilmiyorum, bakmadım. Ekrana baktım. Bir şey yok. Yine yok. Koydum masaya. Sonra tekrar aldım. Sana bir şey yazdım. Sildim. Bir daha yazdım. Sildim. Göndermedim işte…

Eski mesajları yine açtım. Baştan sona okudum, hiçbir şey atlamadan. Senin yazdığın o son "iyi geceler" hâlâ orada duruyor, ben de hâlâ ona cevap vermek istiyorum. 🙈 O kutu hâlâ çekmecede. Açmadım, açamadım. İçinde ne…

Sesini duymak istedim, o kadar.

Bugün pazar. Bütün gün evin içinde döndüm durdum. Çamaşır astım, balkonu yıkadım, bir çay demledim kendime. Sonra o çayı içmeden bıraktım. Soğudu. Senin bardağın hâlâ dolabın en üstünde. Akşam oldu. Telefonuma baktım…

Sana hiç gönderemediğim ses

Bugün yine o fincanla başladım güne. Hani şu kenarı çatlak olanla. Ekran görüntüsü hâlâ orada, aynı yerde duruyor; "artık yeter" yazmıştın ya hani, sonuna bir nokta bile koymamıştın. Nokta koymamışsın işte, be. Sanki…

Bugün çekmeceyi açtım. Yine. Yüzük orada, bir saniye baktım, kapattım. Sanki her açtığımda bir şey değişecekmiş gibi ama yok, hep aynı yerde, hep aynı sessizlikte. Biliyor musun, beni asıl kıran o cümle değildi. "Ben…

Bugün yine o günü düşündüm. Hani saatlerce konuşmuştuk ya. Her şey ne kadar kolaydı be. Şimdi her şey zor. Telefonu elime aldım, yazdım. Sildim. Bir daha yazdım. Ya ben ne yapıyorum? Neden hâlâ bekliyorum ki? Sen hiç…

Kardeşimin odasında oturuyorum, o uyudu, ben yine telefonu elime aldım. Yine. Aynı yerden açıyorum, aynı kaydı dinliyorum. Senin sesin. O gün bana bir şey anlatıyordun, neydi hatırlamıyorum bile, saçma bir şeydi. Ama…

Telefonumun en altında duruyor. O son mesajın. Bazen açıp okuyorum, kelimeleri ezberledim artık. Ama her seferinde aynı yerde takılıyorum. Cevap yazmıyorum. Parmaklarım klavyeye gidiyor, sonra vazgeçiyorum… Kaç ay oldu…

Canım, sana yazıyorum ama göndermeyeceğim. Biliyorum. Göndermeyeceğim işte. Dün akşam telefonuma bir mesaj düştü. İki kelime: "merhaba, nasılsın". Hepsi bu. Ekranda öylece duruyordu ve ben dakikalarca dokunamadım. Sanki…

Kapağı açmadım

Bugün çekmeceyi açtım. Bir şey aramıyordum, öyle canım istedi. O kare en altta, iki mektubun arasında duruyordu. Elimi attım, çektim, baktım. Sonra geri koydum. O karede ikimiz de çocuğuz. Sen gülüyorsun, ben sana…

yağmur yine seni hatırlattı

Bu akşam yine yağmur başladı biliyor musun, camdan dışarı bakıp iki dakika hiçbir şey düşünmemeye çalıştım ama olmadı, hiç olmuyor, sen de biliyorsun olmadığını. Hani bir şehirde yaşarsın, yağmur yağar, sen yine o eski…

Bu akşam çayı yine sen koydun

Bu akşam çayı yine sen koydun. Ben yine karşına oturdum. Sen bir şeyler anlattın, ben dinledim, arada güldüm. İçimde kalanlarsa hiç çıkmadı yerinden... Geçen hafta ensende bir tutam beyaz gördüm ya. Sen çayı koymaya…