#kırgınlık

İki satır

Uyumadım. Uyuyamıyorum zaten, bu saatlerde hep aklıma sen geliyorsun ya, işte ondan. Bugün sana mektubumu yazdım. Evet, hâlâ yazıyorum. Sen iki satırı zor yazıyorsun ama ben her cuma oturup saatlerce yazıyorum sana. Ne…

Sofrada Tek Kişi

Hanım, bu akşam yemeği yine tek tabakta yedim. Senin tabağın dolapta duruyor, masaya koymadım. Masada tek tabak var; benimki. Bugün pazardı, bir şey yapmadım. Abim aradı, "ne o, yalnız mı oturuyorsun" dedi, "yoğunum"…

Canım, uyuyamadım yine. Kalktım, masaya oturdum; yüzük hâlâ orada, ilk günkü yerinde duruyor. Biliyorum, kaldır artık diyorsun içinden. Kaldıramıyorum… Bugün bir an, telefonu elime aldım. Son mesajın hâlâ orada…

Bugün mutfakta bir şey oldu. Bulaşıkları yıkıyordum, küçük oğlan arkamdan geldi, "baba ne zaman gelecek" diye sordu. Ben de her zamanki gibi "bilmiyorum, canım" dedim. Sonra o sustu, ben sustum. Ama içimde bir şey…

ters çevrilen telefon

Öğleden sonra evdeyim, perdeyi çekmedim bile. Güneş yerlerde, ben kanepedeyim. Telefon masada yüzü yukarı bakıyor. Ne tuhaf, artık yüzü yukarı bakan her telefon bana seni hatırlatıyor. Çünkü seninki hep ters dururdu…

O akşam yine telefona koştum. Sesin yorgundu. Ben de bir şey diyemedim, sustum. Bir şey söyleyecektin. Başladın, yarım bıraktın. "İyi geceler" dedin, kapattın. O gece sabaha kadar oturdum. Mutfaktaki şu eski sandalyede…

Biliyor musun, bugün cüzdanımı açtım ve yine o fotoğrafa baktım. Yine. Her akşam aynı şeyi yapıyorum işte, belki farkında bile değilsin. O gece düğünde çekildik, sen yanımda gülerken. Hâlâ orada duruyorsun, hâlâ o…

Kedinin mama kabı

Şu an evdeyim. Kedi ayaklarımın dibinde, mama kabı boş, ona bakıyorum da… bazen senin yüzün geliyor gözümün önüne, mama kabını doldururken bile. Saçma biliyorum. Ama öyle işte. Bu gece yine açtım o fotoğrafı. Hani ilk…

Bugün oğlunun doğum günüydü. Benim oğlumun değil, senin oğlunun. Takvimden baktım, sessizce. Kimseye bir şey söylemedim. Ama içimde bir yer hâlâ o günü, o şarkıyı, o telefonun çalmayışını taşıyor. Sen o gün aramadın ya…

Yine mi sen

Akşamüstü markete indim, kasada çalan o şarkı… ya o şarkı işte. Bir an elimdeki poşeti unuttum, kaldım öyle. Nefret ediyorum senden, biliyor musun? Ama gülümsemeden de geçemedim, salak gibi. 🙈 Dün gece de telefona…

Bugün yine önünden geçtim o kahvecinin. Adımlarım kendi kendine yavaşladı işte, ben bir şey yapmadım. İçeri baktım, camdan. O köşedeki masa boştu bu sefer. Hani şu bizim oturduğumuz… İçimden bir ses "gir, bir çay söyle"…

Sabah yine o kafeden geçtim. İçeri girmedim, camdan baktım sadece. O gün oturduğumuz masada şimdi başkaları var. İçim cız etti… cız etmek ne kelime, YANDI!! Seninle konuşamadım ya hani, o sustuğumuz an. İki kelime…

Bu saatte uyumak mümkün değil zaten. Yatağın bir ucundayım, telefonu alıp bırakıyorum. Hani bir şeye bakacakmışım gibi yapıyorum, sonra boş ekrana bakıp kalıyorum. Dışarıda hava hâlâ sıcak. Bu yaz hiç serinlemedi. Ben…

Canım, zaten biliyorsun. Bugün yine o ilk mesajı açtım. Hani şu 'günaydın, dün gece çok güldüm' diye başlayanı. Kaç yıl oldu, hâlâ duruyor orada. Ben de duruyorum işte. Öylece. Balkondayım. Sigara bitti, ben bitmedim. 🙈…

Pazar öğleden sonrası. Evdeyim, perdeyi bile açmadım. Herkes dışarda, denize inmiş, çay içiyor, gülüyor. Ben telefonu elime alıp bırakıyorum. Alıyorum, bırakıyorum. Ekran kapanıyor, ben tekrar açıyorum. Aptal gibi. Sana…