Canım, uyuyamadım yine.
Canım, uyuyamadım yine. Kalktım, masaya oturdum; yüzük hâlâ orada, ilk günkü yerinde duruyor. Biliyorum, kaldır artık diyorsun içinden. Kaldıramıyorum…
Bugün bir an, telefonu elime aldım. Son mesajın hâlâ orada. Okumadım, sadece baktım. Sildiğim gün her şey gerçek olacakmış gibi geliyor; o yüzden dokunamıyorum bile. 🙈
Anlatamadım sana hiçbirini. Kimseye anlatamadım. Çünkü ben de bilmiyorum. Neden gittiğini… neden o akşam, o masada, o cümleyle… bilmiyorum işte.
Kızmak istiyorum, olmuyor. Sadece sessizlik kalıyor; bir de şu yüzük. 🥺
Giriş yap, bu yazıya puan ver.