#eski sevgili

Hâlâ Tamamlanmayan Cümle

Bu saatte uyuyamıyorum yine. Herkes yattı, ev sessiz, benim içimdeki o cümle hâlâ orada duruyor. Hani şu bitiremediğim cümle. Gecenin bu vaktinde seni düşünmemek için kendime söz vermiştim, ama tutamadım işte 🙈 Telefonu…

Pazar öğleden sonrası. Evdeyim, perdeyi bile açmadım. Herkes dışarda, denize inmiş, çay içiyor, gülüyor. Ben telefonu elime alıp bırakıyorum. Alıyorum, bırakıyorum. Ekran kapanıyor, ben tekrar açıyorum. Aptal gibi. Sana…

Kâğıttan bir gemi

Oğlum bugün banyoda kâğıttan gemi yaptı. Suya bıraktı, gemi battı. Ağladı. Ben de oturdum yanına, kendi gemimi yaptım, o da battı. Sonra ikimiz de güldük. Salak gemiler. Sonra uyudu. Ben mutfakta çay koydum, bardağı…

Yine bu saatte oturdum. Telefon sessiz ama ben yine de her fırsatta ona bakıyorum, huy işte. Senin adını görmeyi bekliyorum hâlâ, senin adını. Bir yıl oldu. Geçen sene bugünlerde yine gelmiştin, hani o şarkıyla. Kapıda…

Belki bir gün okursun

Bugün evdeyim, iş yok, güç yok. Annemle oturduk, o çay koydu, ben camdan dışarı baktım. Hava sıcak, bunaltıcı, ama içim tuhaf bir şekilde sakin. Hani kavga edersin, sonra bir köşeye çekilip oturursun ya, işte öyleyim…

Canım, Bu sabah yatağın öbür tarafına baktım yine. Alışkanlık işte.. çoktan boş olduğunu biliyorum ama yine de bakıyorum. Perdeyi açtım, güneş odanın ortasına düşüyor, orada bir süre durdum. Bir şey söyleyecektim sana…

Bugün oğlunun doğum günüydü. Benim oğlumun değil, senin oğlunun. Takvimden baktım, sessizce. Kimseye bir şey söylemedim. Ama içimde bir yer hâlâ o günü, o şarkıyı, o telefonun çalmayışını taşıyor. Sen o gün aramadın ya…

iki kelime

Uyumam gerekiyor ama telefon elden düşmüyor. Ekranda iki kelime duruyor. Sadece iki kelime: "naber, nasılsın?" Bütün gece bunu mu düşünecektim yani.. Şu an sana kızgın mıyım, umutlu muyum, yoksa sadece yorgun muyum…

Bugün yine o şarkı çaldı. Kafede oturuyordum, kahvem önümdeydi. Hani elin kendiliğinden telefona gider ya, benim de gitti. Ekranı açtım, adını buldum, sonra kapattım. Bu kaçıncı bilmiyorum artık 🙈 Ortak arkadaşın…

Pencereden

Bugün ayın yirmi biri. O gün. Kızımı okula bıraktım, döndüm. Evin önünde bir araba durdu, kapı açıldı, o indi. Kızıma sarıldı, bana değil. Ben pencereden baktım. Her seferinde aynı şeyi yapıyorum, biliyor musun? Perdeyi…

Raftaki O Kitap

Kitapçıya yine gittim bugün. Tek başıma. Sen yokken de gidiyorum bazen, biliyor musun? O rafa bir daha uzanayım diye değil, sadece orada durmayı sevdiğim için. Aynı rafın önünde bir süre kaldım, elimi kitaplara…

Telefonu elime aldım, yüzüne bakamadım. Yine aynı fotoğraf. Yine o sahil. Ve yine o bileklik. Hâlâ takıyorsun demek. Yıllar geçti, hâlâ orada. Ben vermeye kıyamamıştım, sen çıkarmaya kıyamamışsın… ya da unuttun, orası…

Kutuyu artık kaldırmıyorum

Annem dün odamı toplarken kutuyu yine buldu, bir şey demedi, çekmeceye geri koydu. Biliyor işte. O günden beri biliyor. Ben de artık saklamıyorum, çekmecede duruyor, her sabah elim bir yere gidiyor, gözüm ona kayıyor…

O bilet hâlâ cüzdanımda

Dinle beni. Bu sabah yatağın kenarında oturmuş, cüzdanımı açıyordum. Bozuk paraları döktüm, kartları çıkardım... o bilet yine oradaydı. Katlanmış, kenarları yumuşamış, üstündeki yazı solmuş. Ama duruyor işte. Hâlâ…

Bu gece o şarkıyı yine buldum. Bilerek yapmadım, kendiliğinden önüme çıktı, ben de dinledim. Baştan sona dinledim ve hiçbir yere kaçmadım… Sen o gece hep aynı şarkıyı istedin, hatırlıyor musun, arkadaşının doğum…