Bugün de gelmedin
Hava kararmaya başlamıştı, ben yine o banka oturdum. Simit aldım, iki tane. Birini ben yedim, diğerini martılara attım. Sen olsan kızardın bana, "hepsini atma, kendine de ayır" derdin. Ben de sana gülerdim. Şimdi gülüyorum ama kimse görmüyor.
Bu akşam vapur kalabalıktı, herkes bir yere yetişiyor. Benim gidecek bir yerim yok, sadece bu bank var. Gelirsin diye bekledim. Gelmedin.
Beyaz gülleri hâlâ alıyorum bazen. Evin önünden geçerken bakıyorum o çiçekçiye. Adam artık tanıdı beni, bir şey sormuyor. Geçen gün bana "yine mi?" dedi, başımı salladım. Yine.
Kızıyorum sana bazen. Neden söylemedin diye. Neden son gün o vapura binmedin, neden aramadın, neden bana bir şey bırakmadan gittin. Sonra susuyorum. Çünkü biliyorum, sen de bilmiyordun.
Numaranı hâlâ silemiyorum, silip silip yeniden kaydediyorum. Her akşam bakıyorum, belki bir mesaj gelir diye. Saçmalık, biliyorum. Elimden gelmiyor.
Bugün de gelmedin.
Giriş yap, bu yazıya puan ver.