Bu saatte uyumak ne mümkün.

Bu saatte uyumak ne mümkün. Saat kaç bilmiyorum, bakmadım bile. Balkonda oturuyorum, deniz kokusu geliyor ya işte o koku… senin kokun değil canım, ama bir yerden tanıdık geliyor. Sonra diyorum ki kendime, yine başladın, yine o filmi açtın kafanda. Açtım be, ne yapayım. 🙈

Bugün sahildeydim. Martılar vardı, hani şu bir tanesi hep bir şey bekler gibi bön bön bakar ya insana. Vallahi sordum ona. Sordum! “O gelmedi mi?” dedim. Martı bana baktı, sonra havalandı gitti. 🙉 Sen de böyle yaptın işte. Havalandın gittin. “Sonra konuşuruz” dedin ya, hani o sonra? Nerede o sonra?! Nerede!! 💔

Kızıyorum sana. Hem de nasıl kızıyorum. Sonra elim mavi kot ceketine gidiyor, hani hâlâ dolabımda duruyor, kokusu gitti ama duruyor işte. Onu giymeye kıyamıyorum, kaldırmaya da. Ne yapacağımı bilmiyorum be. Sen söyle, sen bilirdin böyle şeyleri. 🥺

Bir de şey var… yılbaşı yaklaşıyor ya. Yavaş yavaş. O eski filmi nasıl açacağım tek başıma, onu düşünüyorum. Sen yanımda olmadan o film izlenir mi, bilmiyorum. Ama deneyeceğim. Belki. İşte… 🙊

Özledim canım. Çok özledim. Kızgınım ama seviyorum, ikisi bir arada, nasıl oluyorsa oluyor. Sen de bir yerden görüyorsan eğer… iyi geceler. 🌙