#eski sevgili

Seni yine gördüm. Rüyamda. Poşetler yine yerdeydi, sen yine eğilmiştin, ben de yine bakakalmıştım öyle. Uyanınca yatağın kenarına oturdum, elim boştu.. Ama o gün avucumda kalan o poşetin sapı hâlâ orada gibi. Nasır…

Kutunun dibinde

Dün gece yine açtım o çekmeceyi. Bir değil, iki değil. Alışkanlık oldu artık. O bileklik hâlâ orada. Etiketi bile duruyor. Takmadım hiç, sana da taktırmadım. O gece elimde tutuyordum, "sonra" dedim. Sonra olmadı işte…

Canım, sana yazıyorum ama göndermeyeceğim. Biliyorum. Göndermeyeceğim işte. Dün akşam telefonuma bir mesaj düştü. İki kelime: "merhaba, nasılsın". Hepsi bu. Ekranda öylece duruyordu ve ben dakikalarca dokunamadım. Sanki…

Yine oturdum telefonun karşısına. Yazdım sildim, yazdım sildim... kaç oldu bilmiyorum. Ama artık şunu fark ettim, ben sana bir şey yazamıyorum. Çünkü yazarsam bir şeylerin değişeceğini biliyorum ya, işte ondan…

O bilet hâlâ cüzdanımda

Dinle beni. Bu sabah yatağın kenarında oturmuş, cüzdanımı açıyordum. Bozuk paraları döktüm, kartları çıkardım... o bilet yine oradaydı. Katlanmış, kenarları yumuşamış, üstündeki yazı solmuş. Ama duruyor işte. Hâlâ…

Bu sefer ne radyo ne tabak, çarşafın altında telefon

Yatağa girdim, ışığı kapattım, sonra tekrar açtım. Uyku yok. Telefonu elime aldım, ne açacağımı bilmeden gezdirdim parmağımı, sonunda kendi kendime kızdım ve yere bıraktım. Ama işte insan kendinden kaçamıyor be. Gözümü…

O Şarkı Çalınca

Yine o şarkı çıktı karşıma. Gece yarısı, radyoda, tesadüf işte. Ne tesadüf be, ne tesadüf... Kaç yıl oldu, hâlâ aynı yerde duruyor içimde. Sen bana o şarkıyı hatırlattığın akşam gülmüştük ya hani, ikimiz de. Ben o kadar…

Bu gece yine uyku tutmadı. Bu sefer o masayı düşünmeyecektim, kendime söz vermiştim ya... başaramadım işte. Kalktım, mutfağa gittim, bir bardak su aldım elime, sonra balkona çıktım. Şehrin gecesi serin. Hani şu düğün…

İki Kelime

Merhaba, nasılsın? Bunu yazmışsın ya. İki kelime. İki kelimeyle ne diyebilirim ki sana? Ya da sen ne diyorsun bana? Yıllar sonra, gece yarısı, ekranımda öylece duran iki kelime. Hiç yürüdüğümüz sokaklar aklıma gelmedi…

O Şarkı Çalınca

Gece yarısı, mutfakta çay demliyorum. Radyo açık işte, kimse dinlemiyor, kendi kendine çalıyor. Sonra o şarkı başladı. Hani bizim şarkımız. Arabada sonuna kadar açar, camları indirir, bağıra bağıra söylerdik ya. Şimdi…

Bayram Sabahı Simitsiz

Bu bayram sabahı da uyandım işte. Herkesin telefonu bayram mesajıyla dolup taşarken benim ilk baktığım şey mutfak tezgâhı oldu. Boş. Tabii ki boş. İki yıldır boş. Ama hâlâ her sabah bir saniyeliğine de olsa "acaba"…

Az önce annemin odasına gittim. Uyuyordu. Yüzüne baktım uzun uzun. Beni bu hale o mu getirdi, yoksa ben mi izin verdim, hâlâ bilmiyorum. Gece yarısını geçti. Uyku yok. Bugün evi toplarken eski bir kutu çıktı. İçinde…

Bugün annemin yanında oturuyordum, balkonda. O da sessizdi, ben de. Bir ara elini omzuma koydu, hiçbir şey söylemedi. İşte o an dayanamadım, kalkıp iskeleye indim. Bilirsin, seninle ilk tanıştığımız yer orası. Kitabın…

yağmur yine seni hatırlattı

Bu akşam yine yağmur başladı biliyor musun, camdan dışarı bakıp iki dakika hiçbir şey düşünmemeye çalıştım ama olmadı, hiç olmuyor, sen de biliyorsun olmadığını. Hani bir şehirde yaşarsın, yağmur yağar, sen yine o eski…

Sesli Mesaj

Hanım, yine sesli mesaj bırakmışsın. Kaç kere dinledim bilmiyorum artık, sesin kafamda çalıyor. Bir de her seferinde "Yemek yedin mi?" diye soruyorsun ya, her seferinde aynı soru, ben çocuk muyum 🙃 Gündüz iyiydim…