#söyleyememek

Kâğıt yetmiyor artık

Eve geldim, ışığı yakmadan oturdum. Dışarıda yağmur var, camı tıklatıyor. Bir haftadır yazmıyorum sana. Bu sefer kendime kızdım, gerçekten kızdım. Kaç zarf oldu, sayısını ben de bilmiyorum. Ama bugün farklı bir şey…

Kız, bugün yine o çay bahçesinin önünden geçtim. Oturmadım. Oturmadım işte. Geçen sefer seninle oturduğumuz masaya baktım sadece. Bardağı tutarken ellerim titriyordu, hatırlıyor musun? Ben o an hiçbir şey söyleyemedim…

İşte yine o gün. Takvimde öyle yazmıyor ama benim içimde yazıyor: bugün tam iki yıl oldu. O listenin bana kaldığı gün. Kocam yan odada maç izliyor. Ben mutfaktayım, çay demledim. Ocağın sesi, kaşığın sesi... Sessizliği…

O iki kelime

Yine o sessizlik. Evin içinde bir tek buzdolabının sesi var. Yanımda oturuyor ama yok gibi. Ben de ona bakmıyorum zaten. Telefonu elime aldım, kalbim deli gibi çarpıyor. İki kelime yazdım. Sadece "selam, nasılsın"…

Düğünde

Kuzenimin düğününde kimse fark etmeden dışarı çıktım. Davulun sesi hâlâ içeride, benim içimde başka bir şey çalıyor. Yeni gelinle damat oynarken ben seni düşündüm. Sen de bir gün böyle oynayacaksın, ben belki o gün bir…

Uyku yok. Telefon elimde, ekran ışığı yüzüme vuruyor. Tek kelime. Sadece tek kelime işte. "Nasılsın?" Kaç gün oldu, saymadım. Her gece açıyorum, okuyorum, kapatıyorum. Bazen cevap yazıyorum, uzun uzun. Sonra siliyorum…

Yine o fotoğrafa baktım. Üçüncü kez. Belki beşinci… bilmiyorum artık. O bileklik hâlâ kolunda. İnce, eski, solmuş biraz. Ben o bilekliği sana vermeye kıyamamıştım, hatırlıyor musun? Sonra sen almıştın benden. Kıya kıya…

Küpeleri taktım bu gece

Yine kutuyu açtım. Yine. Ama bu sefer farklıydı bişi. Taktım o küpeleri bu gece. Aynanın karşısına geçtim, saçımı topladım, tam düğündeki gibi yaptım. O gün de böyle toplamıştım çünkü. Sen 'bu hâlin çok güzel' demiştin…

Dün gece yine uyuyamadım. O fotoğrafları açtım yine. Bir tanesinde gülüyorsun ya, hani şu gözlerin kısıldığı an var ya... işte ona baktım uzun uzun. Yanındaki kişiye değil, sana. Sadece sana. Ne tuhaf, değil mi…

İki Kelimenin Altında Ne Var

Canım, hâlâ o iki kelimenin içindeyim. "Merhaba, nasılsın." Bu kadar işte. Ama ben o iki kelimenin altında yılları görüyorum ya, belki de sorun bende. 🙈 Akşam oldu, hava yeni serinledi. Telefonu elime alıyorum…

Bardağı Yine Yanına Koydum

Canım, Bugün pazartesi işte. Öğlen oldu, ben hâlâ mutfaktayım, önümde soğumuş çay. Senin bardağını yine yanıma koydum, hani her zaman yaptığım gibi. Koydum ama yanımda sen yoksun, biliyorum. Alışkanlık be. Yirmi iki…

Bu Sefer Ağlamadım

Dün gece annemin yanında oturuyordum, televizyon açıktı ama ikimiz de bakmıyorduk. Annem birden "yüzün yine düşük" dedi. "Yok bişi" dedim. O da bilmiyor mu sanki. Gözlerimi kaçırdım hemen. Sonra kalktım, odama geçtim…

sesini açıp aramadım

Telefon yine elimde. Geç oldu, biliyorum. Ama uyku tutmuyor işte. O gece de böyleydi, hatırlıyor musun? İkimiz de uyuyamıyorduk, rastgele bir yerde rastlamıştık birbirimize. Konuştukça sabah olmuştu, fark etmemiştik…

Hâlâ mutfaktayım. Yine bulaşık yıkıyorum, yine tek başıma, yine aynı yerde duruyorum. Hayatımın en güzel muhabbetini de seninle bir lavabonun başında yapmıştım, şimdi böyle duruyorum işte. Komik mi bu şimdi 🙃 Biliyorum…

geçen sene bu zamanlar

Geçen sene bu zamanlar tanışmıştık ya hani, o kalabalığın içinde bir tek seninle gülmüştüm. Şimdi düşünüyorum da, o gün her şey belliymiş de ben anlamamışım. Salaklık bende işte, ne diyeyim. Bugün yine açtım o…