Hâlâ mutfaktayım.
Hâlâ mutfaktayım. Yine bulaşık yıkıyorum, yine tek başıma, yine aynı yerde duruyorum. Hayatımın en güzel muhabbetini de seninle bir lavabonun başında yapmıştım, şimdi böyle duruyorum işte. Komik mi bu şimdi 🙃
Biliyorum, 'bırak artık' diyenler çok. Ben de diyorum zaten kendime, her sabah söylüyorum. Sonra bi şey oluyor, bi ses, bi koku, bi şarkı… ve yine sen.
Bugün bi yerde o şarkıyı duydum. Yarım bıraktığın yerden başlıyordu. Ben tamamlayamadım bu sefer. Orda kaldım, kaldım… 🥺
En çok o sabah mesajlarına takılıyorum. Her sabah 'günaydın' derdin, ben de her sabah biraz daha erken uyanırdım sanki. Sonra bi gün seyreldi, sonra bi isim belirdi telefonunda… ve ben hâlâ o yarım kalmış cümlenin nereye gittiğini bilmiyorum.
Hediye hâlâ duruyor biliyo musun 😔 Kutusu bile açılmadı. Bazen dolaptan çıkarıp bakıyorum, sonra geri koyuyorum. Ne yapacağımı da bilmiyorum. Sana veremiyorum, atamıyorum da.
Sana öyle kızıyorum ki. Ama bi o kadar da…
neyse.
İyi geceler sen, neredeysen. Sabah yine 'günaydın' yazmasan da olur, ben yine o saatte uyanıyorum zaten… 🌙🤍
Giriş yap, bu yazıya puan ver.
