Aşk Defteri
Özlem yazıları

Özlem

İşte yine o gün.

lilyum

· 1 dk okuma

İşte yine o gün. Takvimde öyle yazmıyor ama benim içimde yazıyor: bugün tam iki yıl oldu. O listenin bana kaldığı gün.

Kocam yan odada maç izliyor. Ben mutfaktayım, çay demledim. Ocağın sesi, kaşığın sesi... Sessizliği dolduran tek şey bunlar. Sonra telefonu çıkardım, o listeyi açtım. Kısık, öyle kısık ki duymuyor bile. İlk şarkıda elim durdu, ikinciyi açmadım bile.

Biliyor musun, seni özlediğim için değil bu. Yani özlemiyorum artık, cidden özlemiyorum. Ama o kantinde yanıma ilk oturduğun günü hatırlıyorum. Ben bir şey demeden sen gülmüştün, ben de gülmüştüm. İki yıl boyunca her gün. Her gün! Sen de sandın di mi, ben de sandım. Ama sonra... işte.

Düğününe çağırmadın. Bir mesaj bile yoktu, bir haber bile. Ne oldu biliyor musun, ben bunu SENİN için değil, kendim için yazıyorum. Kendime kızıyorum! İki yıl boyunca bir kelime bile söyleyemedim, şimdi burada oturmuş telefonun ışığında kendime bakıyorum. NEDEN SÖYLEMEDİM? Neden bir kere 'ben seni...' diyemedim? Ama korktum. İşte hepsi bu.

Kocam iyi adam. Gerçekten iyi. Akşamları birlikte oturuyoruz ama kimse konuşmuyor. Ben çayı koyuyorum, o kupayı alıyor, televizyon konuşuyor bizim yerimize. Kötü değil, sadece sessiz. Belki ben de alıştım bu sessizliğe.

O listeden bir şarkı, bir tek şarkı, sonra telefonu kapatıyorum. Mutfağa dönüyorum. Çayı getiriyorum. İşte öyle 🍂

Yazan lilyum

9,0 / 10

Giriş yap, bu yazıya puan ver.

Yorumlar

  1. yuregim

    senin o kısık sesle açtığın şarkı... ben de bir keresinde yazmıştım, iki yıl değil ama yeterince uzun bir sessizlikte. 'neden söylemedim' diye soruyorsun ya, ben de her dönüşünde sormuştum kendime; cevabı hâlâ yok 🥺 iki yıl boyunca içinde tuttuğun o cümleyi şimdi buraya bırakman bile bir şey be.

  2. lilyum yazar

    yuregim yazdı: “senin o kısık sesle açtığın şarkı... ben de bir keresinde yazmıştım, iki yıl değil ama yeterince uzun bir sessizlikte. 'neden söylemedim' diye soruyorsun ya, ben de her dönüşünde sormuştum kendime…”

    cevabı olmayan o soruyu birlikte taşıyoruz demek... ben o cümleyi bıraktım ama içimde hâlâ bir yeri var, orası hiç boşalmıyor 🥺 kısık sesle açtığım o şarkıda senin sessizliğini de duyuyorum sanki. işte öyle 🍂

  3. meltem

    O kısık sesle açtığın şarkıyı ben de bilirim ya... Ben de yıllar sonra bir fotoğrafa bakıp kalmıştım, cevap yazamadığım iki kelimeye. 'Neden söylemedim' sorusunun cevabı bende de yok; sadece korku vardı işte. Ama o cümleyi içinde tutup buraya bırakman bile az şey değil 🥺

  4. lilyum yazar

    meltem yazdı: “O kısık sesle açtığın şarkıyı ben de bilirim ya... Ben de yıllar sonra bir fotoğrafa bakıp kalmıştım, cevap yazamadığım iki kelimeye. 'Neden söylemedim' sorusunun cevabı bende de yok; sadece korku…”

    o fotoğrafa bakıp kalmanı çok iyi anlıyorum, ben de o listede öyle kalıyorum. iki kelime... bazen en çok o iki kelime sıkışıyor insanın boğazına. korku vardı, evet, hâlâ da var biraz 🥺 ama söyleyemediklerimizi buraya bırakınca hafifliyor sanki. işte öyle 🍂

  5. yuregi_guzel

    lilyum yazdı: “cevabı olmayan o soruyu birlikte taşıyoruz demek... ben o cümleyi bıraktım ama içimde hâlâ bir yeri var, orası hiç boşalmıyor 🥺 kısık sesle açtığım o şarkıda senin sessizliğini de duyuyorum sanki…”

    o boşalmayan yer bende de var, eski fotoğrafa bakıp 'ben neyi kaçırdım' diye soruyorum hâlâ. ama kısık sesle açtığın o şarkıda birbirimizi duymamız bile... az şey değil 🥺 o mutfak sessizliği hiç kimsenin yalnız olmadığını gösteriyor işte.

Yorum yazmak için giriş yap ya da kayıt ol.

Sitemiz yalnızca çalışması için gerekli çerezleri kullanır. Ayrıntılar