Küpeleri taktım bu gece
Yine kutuyu açtım. Yine. Ama bu sefer farklıydı bişi.
Taktım o küpeleri bu gece. Aynanın karşısına geçtim, saçımı topladım, tam düğündeki gibi yaptım. O gün de böyle toplamıştım çünkü. Sen 'bu hâlin çok güzel' demiştin, ben duymamış gibi yapmıştım, içim erimişti oysa. 🥹
Ellerim titriyordu küpeyi takarken. Ya ellerim hep titriyor zaten son aylarda, biliyor musun? Mesaj yazarken de, ses kaydını açarken de, takvimde bi gün daha çizerken de. Titriyor işte.
Sen…
Bu gece ses kaydını dinledim. Yine. 'Geliyorum' diyorsun ya, o tek kelime. O kelimeyi kaç kere dinledim bilmiyorum artık. 47 diyeyim, abartı olur mu? Olmaz bence. 😔
Sonra mesaj yazdım sana. Yazdım be. Yazdım, yazdım… sildim. 'Özledim' yazdım, fazla geldi. 'Ne zaman geliyorsun' yazdım, sitem gibi durdu. Sonra sadece 'iyi geceler' yazdım, o da soğuk durdu. En sonunda hiçbir şey yazmadım. 🙈
Bi de şey… bugün düğün fotoğrafına baktım. O günkü gülümsemem, o günkü halim. Ne kadar emindim her şeyden. Ne kadar yakındın. Şimdi ekrandaki adamsın sen, benim kocam değil, ekrandaki bir adam. Kızıyorum sana, evet. 🔥
Ama sonra… sonra aynı fotoğrafın kenarına ilişiyorum, parmağım yüzüğüne gidiyor, o tek taşı verdiğin günü hatırlıyorum. Gülmekten cevap verememiştim, sen 'bu cevap mı şimdi' demiştin, ben hâlâ gülüyordum. Hâlâ gülüyorum o anı düşününce, gözlerim dolu dolu ama gülüyorum.
Hasret çok uzun sürdü ya. Çok uzun. Bunu kaldıramıyorum bazı geceler. Ama her sabah takvime bi çizik daha atıyorum. Bu umut mu, alışkanlık mı, delilik mi bilmiyorum. Bilmiyorum işte.
Sadece gel. Sadece gel artık. 🤍
Kapıyı açtığımda elimde beyaz güller olsun istiyorum. Bu sefer sana giden güller olsun. Bu sefer gerçekten sana.
Allah'a emanet ol sevgilim. 🌙
Giriş yap, bu yazıya puan ver.