#söyleyememek

Bu akşam yine aynı sofrada oturduk. Sen telefonuna bakıyordun, ben tabağımdaki yemeği karıştırıp durdum. Ne konuştuğumuzu hatırlamıyorum bile. Bir ara başımı kaldırdım, sana baktım, sen hâlâ oradaydın ama yoktun işte…

Dün gece yine o rüyayı gördüm. Üniversitenin ilk günü, o sıra. Sen yanıma oturmuştun, bütün ders boyunca fısıldaşmıştık, hocanın bize bakıp durduğunu bile fark etmemiştik. Rüyada o günü yaşarken içimden diyordum ki bu…

Canım, yine uyuyorsun sen. Nefesini duyuyorum şuracıkta. Ben de yataktayım ama gözüme uyku girmiyor, içimden yazmak geliyor. Bugün bulaşıkları yıkarken aklıma geldi. Hani sen bazen arkamdan sessizce gelip çayı tezgâha…

Verilmemiş Cevap

Yine o masadayım. Kafamda. Kantin masası. Sen karşımda oturmuşsun, çayını karıştırıyorsun, ben bir şey diyeceğim, diyemiyorum. Yıllar geçti, hâlâ aynı yerde takılıyorum. Ne diyecektim be? Yani hayır, öyle bir şey…

O Masaya Bir Daha Oturmayacağız

sana yazıyorum çünkü başka türlü söyleyemiyorum. telefonda konuşsam sesim titrer, yüz yüze gelsek zaten hiçbir şey diyemem, biliyo'sun. kelimeleri yazınca en azından bir sıraya giriyolar. yazdıktan sonra da siliyorum…

Sabah erken uyandım yine. Perdeyi açmadım. Yatağın boş tarafına baktım, alışkanlık işte. Sen gideli de bir süre oldu ama benim gözüm hâlâ orada takılıyor. Dün gece telefonu elime aldım. Sesli mesaj. Hâlâ orada, hâlâ…

Geç Kalmış Bir Hesap

Bu saatte uyumam gerekiyordu. Yarın iş var, herkes gibi benim de bir hayatım var ama ben yine o fotoğrafa bakıyorum. Hani şu düğünde çekilmiş olan. Kalabalığın içindesin, sağ tarafın biraz bulanık, elinde bir bardak…

O fincan hâlâ rafta

Canım, bugün yine o fincanı elime aldım. Hani şu ilk gün Porsuk kenarında içtiğin… elime alınca bir baktım, hâlâ dudağının izi duruyor sanki, kenarında hafif bir leke var hani dudakların oraya değmişti ya. Yedi sene…

Bu saatte uyuyamadım yine. Herkes uyudu, ev sessiz. Ben de oturdum, çay koydum kendime. Çayı görünce sen geldin aklıma. Hep öyle oluyor zaten, bir bardak çay yetiyor seni hatırlamama. Ellerin titriyordu o gün. Çayı zor…

Uyuyamadım yine. Kalktım, o kutuyu açtım. Hani şu eski defterlerin, kuru kalemlerin olduğu kutu. En altta duruyor. Matematik kitabının arasına sıkıştırdığın o kâğıt. Katlanmış, kenarı yumuşamış, üstünde senin el yazın…

o mesaja bakıyorum yine. sabahın körü, evde kimse uyanmadı, ben senin yazdığın o son cümlenin başında duruyorum. cevap veremedim. ya be, işte, diyorum ya, cevap veremedim. sen, sen, hani sen... nasıl bıraktın öyle…

Bu saate kadar uyuyamadım yine. Telefonu elime aldım, fotoğraflarda aşağı indim, ta o düğün gecesine... Sen orada, ben orada. O karede kendi yüzüme bakamıyorum artık, çünkü o kıza ne olduğunu biliyorum. Dans ederken göz…

Hâlâ İnanamıyorum Be

Telefon hâlâ elimde. Ekranda dün sabahki mesajın duruyor. İki kelime: "Günaydın canım." Ben o iki kelimeye yarım saat bakmışımdır. Ya, biliyorum, manyak gibi. Ama napayım, alışkın değilim işte. O gün geliyor aklıma…

Bu saatte yazmak da ne bileyim. Gündüz bir telaşın içinde insan unutuyor, gece olunca hepsi geri geliyor. Bugün annemin yanındaydım. Oturmuş, bir şeyler anlatıyordu; ben onu dinliyormuş gibi yaparken aklıma o akşam…

Bu saatte uyumak lazım aslında. Herkes uyudu, ev sessiz, ben hâlâ mutfaktayım. Çay demledim yine. Hani şu senin bardağını da koydum yanına, huyum kurusun. Sen salonda, televizyonun karşısında, kumandanın tuşlarına basıp…