#söyleyememek

Bu akşam çayı yine sen koydun

Bu akşam çayı yine sen koydun. Ben yine karşına oturdum. Sen bir şeyler anlattın, ben dinledim, arada güldüm. İçimde kalanlarsa hiç çıkmadı yerinden... Geçen hafta ensende bir tutam beyaz gördüm ya. Sen çayı koymaya…

Gönderilmemiş mektupların ilki

Canım, Sabah çayı koydum, sonra içmeden bıraktım. Evin sessizliği bu saatte bir garip. Eskiden bu vakitlerde seni düşünerek uyanırdım, şimdi seni düşünerek uyuyamıyorum. Üç yıl olmuş tanışalı. Arkadaşının doğum günüydü…

Hâlâ duruyor. Silmedim. Kaç kere parmağım gitti o kutuya, kaç kere “artık yeter” dedim ama silemedim… Bütün bir ilişkiyi bitiren o iki satır, telefonumda öylece duruyor. Sen gittin, o kaldı. Bazen gece yarısı oluyor…

Bir adım geride

Az önce yine o şarkıya denk geldim. Nerede duyduğumu sorma, öyle rastgele bir yerde işte. Tam ben başka bir şey düşünürken çaldı ve ben yine kaldım öyle. Sen o şarkıyı mırıldanıyordun. Kütüphaneden çıkıyorduk, hava…

Gece yarısı aklıma düşen

Yine buradayım işte. Telefonu elime alıp bırakıyorum, alıp bırakıyorum. Ekranı açıyorum, kapıyorum, açıyorum... ne arıyorum biliyorum ama söylemek istemiyorum kendime 🙈 Seni özledim yazmıştın ya. Hani aylar sonra. Ben o…

Yine o fotoğrafa baktım. Üçüncü kez. Belki beşinci… bilmiyorum artık. O bileklik hâlâ kolunda. İnce, eski, solmuş biraz. Ben o bilekliği sana vermeye kıyamamıştım, hatırlıyor musun? Sonra sen almıştın benden. Kıya kıya…

Yine uyku tutmadı. Evde herkes uyudu. Tam da böyle saatlerde aklıma geliyorsun işte. Bugün yolda bir kız gördüm, telefonuna baka baka mesaj yazıyor, siliyor, yine yazıyor. Bir an durdum, kalbim hızlandı. Çünkü biliyorum…

Bu sefer kalkmayacağım

Eve döndüm. Ayakkabılarımı çıkarmadan yatağa oturdum. Bugün yine o kafenin önünden geçtim, kokusu üstüme sinmiş gibi… Saçma biliyorum. Ama öyle. O gün oturup bekledim ya. Sen kapıda göründün, ben elimi çantaya attım…

Dün gece rüyamda seni gördüm. Hani şu bizim masada, karşımda oturuyordun. Ama bu kez gülümsüyordun. Öyle bir gülümseme ki... uyanınca yüzüm ağrıyordu, kendi kendime gülmekten. Sonra yatağın diğer tarafına baktım. Boştu…

O fotoğraf yine açık önümde. İkimiz de gülüyoruz ya.. ama gözlerimiz başka yerde. Bunu ilk kez geçen hafta fark ettim, elimde çay bardağı, öyle oturuyordum. Kendi kendime güldüm sonra. Neden güldüm bilmiyorum. Hani o…

Hâlâ o mesaja bakıyorum. Hani şu son konuşmadan önce attığım mesaja. Ne yazdığımı biliyorum ama söyleyemem… sanki söylersem o geceyi baştan yaşayacağım, o yüzüklerin çıktığı anı.. Sen gittin ya, ben o cümleyi bir türlü…

Kapının Önünde Kalan Cümle

Yine uyuyorsun, ben yine sana bakıyorum. Geçen ay bana öyle bir baktın ya, hani şu gençliğimizdeki gibi. İçim titriyor be. Elli bir yaşındayım, hâlâ senin bir bakışınla çocuk gibi oluyorum. O düğün gecesini hatırlıyor…

Bugün yine o geceyi düşündüm. Arkadaşının doğum günü, kalabalık, müzik... sen karşıdan bana bakıyordun da ben elimdeki bardağı nereye koyacağımı şaşırmıştım. Sonra yanıma gelip ne içtiğimi sordun, ben de 'sen ne…

Bu akşam eve dönerken yine o sokaktan geçtim işte. Bilerek mi yaptım, bilmiyorum. Ayaklarım kendi kendine döndü köşeden. Kahvecinin ışığı yanıyordu, içeride iki kişi vardı sadece. Camdan baktım. Bizim masamız boştu…

İki Simit

Bugün yine o durağa gittim. Yolumu uzattım desem yeridir, otobüsüm oradan geçmiyor bile. Ama geçtim işte, karşısına geçtim, öyle durdum bir süre. Hava soğumuş artık, akşam olunca insanın yüzüne vuruyor ya hani. Ben de…