Kapının Önünde Kalan Cümle
Yine uyuyorsun, ben yine sana bakıyorum. Geçen ay bana öyle bir baktın ya, hani şu gençliğimizdeki gibi. İçim titriyor be. Elli bir yaşındayım, hâlâ senin bir bakışınla çocuk gibi oluyorum.
O düğün gecesini hatırlıyor musun? Dans etmemiştik, kapının önünde sabaha kadar konuşmuştuk. Sen bana bir ara "yarın da konuşur muyuz?" demiştin de, ben "konuşuruz ya" deyip susmuştum. Asıl söylemek istediğim başkaydı o an. "Yarın değil, hep konuşuruz seninle" diyecektim, diyemedim. Yirmi beş yıl oldu, o cümle hâlâ içimde. Sabah uyandığında yüzüne bakıp "seni seviyorum" demek niye bu kadar zor, bilmiyorum. Yazıyorum işte.
Giriş yap, bu yazıya puan ver.