Yine uyku tutmadı.
Yine uyku tutmadı. Evde herkes uyudu. Tam da böyle saatlerde aklıma geliyorsun işte.
Bugün yolda bir kız gördüm, telefonuna baka baka mesaj yazıyor, siliyor, yine yazıyor. Bir an durdum, kalbim hızlandı. Çünkü biliyorum o hissi. Ben de yaptım aynısını, sana yazarken.
O mesaj hâlâ duruyor bende. Silmedim, göndermedim de. Kafamın içinde her gün yazıyorum onu, her gün siliyorum. Bazen diyorum bu kez göndereceğim. Sonra bir şey oluyor, bakıyorum yine sildim.
Neyden korkuyorum bilmiyorum. Belki senden değil, cevabından korkuyorum. Belki de hiç cevap gelmeyeceğini bilmekten.
O kış akşamı durağa beraber yürümüştük, hatırlıyor musun, ikimiz de konuşmamıştık. Otobüs gecikmişti, hava soğuktu. Sonra elimi tuttun. O an her şey susmuştu. Ben hâlâ oradayım işte, hâlâ o durakta bekliyorum.
İyi geceler, neredeysen..
Giriş yap, bu yazıya puan ver.
