#söyleyememek

O İki Kelime

Bugün yine açtım o mesajı. "Merhaba, nasılsın?" yazmışsın, sadece bu. İki kelime. Ama ben o iki kelimenin içine yıllarımı sığdırdım… Biliyor musun, bazen bu satırları yazarken sesli okuyorum. Sen duymuyorsun ama ben…

Radyoda o şarkı

Yine o şarkı. Gece yarısını çoktan geçti, radyo kendi kendine çalıyor, ben yatağın kenarında öylece oturmuşum. Sesini duyar gibi oluyorum, o gülüşünü, bana "geleceğim" deyişini… ve yine o yazamadığım mektup geliyor…

Bugün oğlunun doğum günüydü. Benim oğlumun değil, senin oğlunun. Takvimden baktım, sessizce. Kimseye bir şey söylemedim. Ama içimde bir yer hâlâ o günü, o şarkıyı, o telefonun çalmayışını taşıyor. Sen o gün aramadın ya…

Annemin Yanında

Bu gece buraya geç geldim, kusura bakma. Annemdeyim, biliyorsun, böyle sıcak yaz gecelerinde balkonda otururuz, çay içer, laflarız. O anlattı, ben dinledim işte. Ama seni düşündüm ya, kafamın içinde hep sen vardın…

O akşam yine telefona koştum. Sesin yorgundu. Ben de bir şey diyemedim, sustum. Bir şey söyleyecektin. Başladın, yarım bıraktın. "İyi geceler" dedin, kapattın. O gece sabaha kadar oturdum. Mutfaktaki şu eski sandalyede…

Cebimdeki o fotoğraf

Bu saatte uyuyamıyorum yine. Herkes uyudu, evin içi çok sessiz. Ben de oturdum, elimde telefon, sana yazıyorum işte. Yazacak bir yer arıyorum kendime, bir de seni koyacak bir yer. Biliyor musun, bugün yine o fotoğrafa…

O fotoğraftaki kadın

Sevgilim, Gece yarısı oldu, ev sessiz. Yine o fotoğrafın karşısındayım. Hani şu düğünde çekilen tek kare. Elimde kala kala o kaldı. Bakıyorum, bakıyorum... o kadını tanımıyorum. Gülümsüyor, evet, ama gözlerinde bir şey…

Yine mi sen

Akşamüstü markete indim, kasada çalan o şarkı… ya o şarkı işte. Bir an elimdeki poşeti unuttum, kaldım öyle. Nefret ediyorum senden, biliyor musun? Ama gülümsemeden de geçemedim, salak gibi. 🙈 Dün gece de telefona…

Gelmeden

Kafede oturuyorum. Karşımda boş bir sandalye var ve ben o sandalyeye bakmamak için kendimi zor tutuyorum.. Sabah aynaya kaç kere baktım bilmiyorum. İki kere çıktım evden, iki kere geri döndüm. Saçım mı, üstüm mü, yoksa…

Bir Cümle Daha

Öğleden sonra evin en serin köşesine çekildim yine. Telefon elimde, o ekran görüntüsü açık. Okumadığım gün yok ama her seferinde aynı yerde kalıyorum, son cümlende. "Evleniyorum." Tek kelime, hepsi bu. Aylarca süren her…

Ekran görüntüsünü sildim, seni silemedim

Yine o ekran görüntüsüne baktım az önce. Hani şu sabaha karşı çektiğim, mesajlaşma ekranının bir kısmı görünüyor sadece, üstte adın, altta "iyi geceler canım" yazıyor. Ben onu her açtığımda aynı yerde duruyorum işte…

Pazar öğleden sonrası. Evdeyim, perdeyi bile açmadım. Herkes dışarda, denize inmiş, çay içiyor, gülüyor. Ben telefonu elime alıp bırakıyorum. Alıyorum, bırakıyorum. Ekran kapanıyor, ben tekrar açıyorum. Aptal gibi. Sana…

Bu saatte uyumak mümkün değil zaten. Yatağın bir ucundayım, telefonu alıp bırakıyorum. Hani bir şeye bakacakmışım gibi yapıyorum, sonra boş ekrana bakıp kalıyorum. Dışarıda hava hâlâ sıcak. Bu yaz hiç serinlemedi. Ben…

Geçmişten gelen o fotoğraf

Şu an yine o fotoğrafa baktım. Yine. Kaçıncı oldu bilmiyorum, saymayı bıraktım artık. Açıyorum, bakıyorum, kapatıyorum ve sonra kendime kızıyorum. Sen uyuyorsun şu an, eminim. Ben burada, telefonun ışığında, eski bir…

Kantindeki O Gün

Bu sabah yine o mesajı açtım. Hani şu, senin başka biriyle görüşmeye başladığını duyduğum gün attığım mesaj. Defalarca okudum. Biliyorum, tuhaf geliyor kulağa, aylar geçti üstünden, hâlâ ne diye açıp okuyorum ki... işte…