#sessiz aşk

Geçen sene bu gece

Geçen sene bu gece... ya bilmiyorum be, belki de tam bir sene oldu, belki bir gün fazla. Ama ben o geceden beri aynı yerde sayıyorum, sen ise çoktan başka bir yere gittin. Hani şu bizim ilk gün oturduğumuz sıra var ya…

Gece yarısı oldu, ev sessiz, ben yine seni düşünüyorum. Normal mi bu ya? Üç yıl oldu. Üç yıl. Hâlâ aynı yerdeyim. Bugün bi kafede arkadaşımla oturuyordum. Kafamı kaldırdım, sen. Kapıdan girdin, kahveni söyledin…

O fotoğraf yine açık önümde. İkimiz de gülüyoruz ya.. ama gözlerimiz başka yerde. Bunu ilk kez geçen hafta fark ettim, elimde çay bardağı, öyle oturuyordum. Kendi kendime güldüm sonra. Neden güldüm bilmiyorum. Hani o…

Bir de kolun boş kalınca

Bugünlerde bir huy edindim, söyleyince güleceksin belki. Kimsenin bileğine bakmıyorum artık, kimsenin kulağına taktığı şeye de. Ama bir kafe masasında, karşımdaki boş sandalyede unutulmuş bir tek kulaklık görünce…

O Fotoğraf

Yine o fotoğrafa bakıyorum. Hani şu masada hep birlikte oturduğumuz gün çekilen... Sen en solda, gözlerin başka yere bakıyor. Ben en sağda, sana bakmak isteyip bakamadığım için önümdeki bardağa odaklanmışım. Çay…

Kutlama

Gece yarısı. Uyumam lazım. Uyuyamıyorum. Bugün bir düğüne gittim. Halay çektim, güldüm, masada en çok konuşan bendim 🙃 Kimse fark etmedi. Ya da ben fark ettirmedim. Salonda bir çift dans ediyordu. Kız gülüyordu, çocuk…

Canım, bugün annemdeydik ya. Hani şu eski çaydanlık var ya, sen bilirsin, onu çıkardı. Ben de mutfakta dururken bir an gözüm doldu, sana söylemedim. Niye ağladım bilmiyorum. Belki yorgunluk, belki başka bir şey…

Dün gece yine o rüyayı gördüm. Bu sefer sen konuşuyordun. Bana bir şey soruyordun ama sesini duyamadım, sadece dudakların kıpırdıyordu. Uyanınca tavana baktım. Sonra yastığın altına baktım, sanki orada bir şey olacakmış…

Oynamak Zorunda Kaldım

Canım, bu gece yine o kına gecesini düşündüm. Hani senin gecendi, düğününden önceki gece. Ben en çok oynayanlardan biriydim, avuçlarım kınalıydı, gülüyordum, el çırpıyordum. Herkes bana bakıp "ne de mutlu" diyordu…

Bugün telefonu temizliyordum, sana dair ne varsa sileceğime yemin etmiş gibi... ama o fotoğraf yine karşıma çıktı. Bulanık. Sen bile değilsin aslında, bir gülüşün kenarı sadece 😔 Yıllarca aynı kantinde, aynı masada…

Bu gece de uyku yok

Bu gece de uyku yok bende. Telefonu elime aldım, yine koydum. Bir şey yazsam mı diye düşünüyorum ama ne yazacağımı bilmiyorum. Buraya yazınca rahatladığımı sanıyorum, sonra fark ediyorum ki rahatlamamışım, yine seni…

Uyumam lazım. Uyuyamıyorum. Bugün yine o hediyeye baktım. Yine. Kaçıncı kez bilmiyorum. Çantanın en dibinde duruyor, orada unutulmuş gibi. Ama unutmadım. Hiç unutmadım. O gece doğum günündeydik. Kalabalığın içindeydin…

Bu sabah yine açtım o taslağı. Açtım diyorum ama okumadım. Ekranda öylece duruyor, imleç yanıp sönüyor, ben sadece bakıyorum. Yıllardır orada. Sanki bir gün cesaret gelip de okuyacakmışım gibi. Gelmiyor işte. İnsan bazı…

O fotoğraftaki sen ve ben

Hâlâ o fotoğrafa bakıyorum. Hani şu ilk gün çekildiğimiz fotoğraf var ya, aynı sıraya oturduğumuz o gün. Buz gibi bir sınıftı, ben titriyordum, sen geldin oturdun yanıma, hiç tanımadığın biriydim işte ama öyle bir…

Sana alacaktım

Bu saatte uyanık olmak hep aynı yere çıkıyor. Yatağın kenarında oturuyorum, ekranın ışığı gözümü alıyor. Yazmayacağım dedim bugün. Kendi kendime söz verdim. Sonra yine buradayım. Mezuniyet yaklaşıyor. Herkes kep, cübbe…