Özlem yazıları

O Fotoğraf

biraz_huzun

16 Temmuz 2026 · 1 dk okuma

Yine o fotoğrafa bakıyorum. Hani şu masada hep birlikte oturduğumuz gün çekilen... Sen en solda, gözlerin başka yere bakıyor. Ben en sağda, sana bakmak isteyip bakamadığım için önümdeki bardağa odaklanmışım. Çay bardağıydı, ince belli. O gün elimde çevirip durmuşum, kaç kere doldurduğumu hatırlamıyorum. Sen bir ara bana doğru döndün, bir şey söyleyecek gibi oldun, sonra vazgeçtin. Ben de tam o anda başımı çevirdim. İkimiz de aynı şeyi yaptık belki de... bilmiyorum.

Ama söyleyemedim. Yine söyleyemedim. Her seferinde bir bahane buldum kendime. "Sonra" dedim, "müsait değil", "yanlış anlar", "zaten çok sessiz, ne diyeceğim ki" ... Hep bir şey. Hep bir duvar.

Şimdi düşünüyorum da, o duvarı ben ördüm. Sen hiç görmedin bile. Ben orada, o masada, o sınıfta, o koridorda, hep bir adım geride durdum. Sana bakarken kalbimin ne kadar hızlı attığını sen bilmiyordun. Kimse bilmiyor. Sadece ben ve o fotoğraf biliyoruz.

Sonra yıllar geçti işte. Bir gün duydum. Nişanlandığını duydum. O an elim ayağım boşaldı, olduğum yerde kaldım. Ne diyeceğimi bilemedim kimseye. İçimde bir şey kırıldı ama sesi çıkmadı. Kimse duymadı. Ben de duymak istemedim zaten. 🙈

Sana kızgın değilim. İnan ki değilim. Ben kendime kızıyorum. Neden sustum? Neden hep kaçtım? Neden o mesajı yazıp da hiç gönderemedim?..

Şimdi bu satırları yazıyorum çünkü artık içimde tutamıyorum. Adını yazamıyorum. Yazarsam her şey gerçek olacakmış gibi geliyor. Ama bunu bilmeni istedim. Bir zamanlar biri vardı, seni sessizce çok sevmişti. Hiç söyleyemedi. Ve şimdi hâlâ o fotoğrafa bakıyor, hâlâ aynı şeyi hissediyor...

Mutlu ol. Ben de bir gün unuturum belki. Ama o fotoğraf hep orada kalacak. Ve ben, her baktığımda, keşke diyeceğim. Keşke bir kere olsun cesaret edebilseydim..

Yazan biraz_huzun

9,0 / 10

Giriş yap, bu yazıya puan ver.

Yorumlar

dilek

3 ay önce

İnce belli çay bardağı... o bardağı ben de yıllarca elimde çevirdim, benimki de dolup boşaldı ama söyleyemedim. Sen o duvarı ben ördüm diyorsun ya, bazen duvarı iki kişi örüyor, sadece biri görmüyor. 🥺

kendi_halinde

3 ay önce

O fotoğraftaki gözlerin başka yere bakması... ben de o masalardan birinde susmuştum ve hâlâ aynı şeyi soruyorum: keşke o an başımı çevirmeseydim. Ama benim de silmediğim bir mesaj var, açamıyorum işte. Sen yazmışsın ya, o bile bir cesaret. 🫂

biraz_huzun yazar

3 ay önce

kendi_halinde yazdı: “O fotoğraftaki gözlerin başka yere bakması... ben de o masalardan birinde susmuştum ve hâlâ aynı şeyi soruyorum: keşke o an başımı çevirmeseydim. Ama benim de silmediğim bir mesaj var, açamıyorum…”

O silinmemiş mesaj... benimki de duruyor öylece, dokunamıyorum ama silemiyorum da 🙈 Yazmak cesaret mi bilmiyorum, sadece artık tutamadım işte.. Başını çevirmeseydim diyorsun ya, keşke ikimiz de çevirmeseydik.

ilk_askim

3 ay önce

O masada iki kişi de aynı şeyi yapmış ya... işte orası en çok dokunan yer. Siz aynı anda vazgeçmişsiniz birbirinizden, biri fark etmeden 🥺 Ben de yıllarca bir fotoğrafın içindeki bardağa takılı kaldım, bir şey söyleyecek gibi olup vazgeçen biri yüzünden..