#sessiz aşk

Neyse işte... bu sabah telefonu elime aldım, sana yazacaktım canım. İki satır yazdım, sildim. Bir daha yazdım, yine sildim 🙈 Sen sofrada eski sevgilinden bahsediyordun ya. Ben de gülümsüyordum. O gülümseme hâlâ içimde…

Sana alacaktım

Bu saatte uyanık olmak hep aynı yere çıkıyor. Yatağın kenarında oturuyorum, ekranın ışığı gözümü alıyor. Yazmayacağım dedim bugün. Kendi kendime söz verdim. Sonra yine buradayım. Mezuniyet yaklaşıyor. Herkes kep, cübbe…

O Fotoğrafta Ben Yokum

Dayanamadım, yine açtım o fotoğrafı. Hani şu arkadaşlarınla çekildiğin fotoğraf. Sen ortadasın, gülüyorsun. O gülüşün var ya... Neyse. Ben arkadayım. Bulanık bir silüet. Hatta o kadar bulanığım ki, biri sorsa "bu kim"…

Oynamak Zorunda Kaldım

Canım, bu gece yine o kına gecesini düşündüm. Hani senin gecendi, düğününden önceki gece. Ben en çok oynayanlardan biriydim, avuçlarım kınalıydı, gülüyordum, el çırpıyordum. Herkes bana bakıp "ne de mutlu" diyordu…

Geçen sene bu gece

Geçen sene bu gece... ya bilmiyorum be, belki de tam bir sene oldu, belki bir gün fazla. Ama ben o geceden beri aynı yerde sayıyorum, sen ise çoktan başka bir yere gittin. Hani şu bizim ilk gün oturduğumuz sıra var ya…

Dün gece yine o rüyayı gördüm. Bu sefer sen konuşuyordun. Bana bir şey soruyordun ama sesini duyamadım, sadece dudakların kıpırdıyordu. Uyanınca tavana baktım. Sonra yastığın altına baktım, sanki orada bir şey olacakmış…

Bugün yine o kitabı elime aldım. Çekmeceden çıkarıp kapağına baktım, sonra geri koydum. Kaçıncı kez, bilmiyorum. Doğum gününden bir gün önce almıştım. Kitapçıda rafların arasında yarım saat dolaştım, elime beş kitap…

O fotoğraftaki sen ve ben

Hâlâ o fotoğrafa bakıyorum. Hani şu ilk gün çekildiğimiz fotoğraf var ya, aynı sıraya oturduğumuz o gün. Buz gibi bir sınıftı, ben titriyordum, sen geldin oturdun yanıma, hiç tanımadığın biriydim işte ama öyle bir…

Az önce mutfaktan geçtim, uyuyordun. Işığı kapattım. Bir şey söylemedim. Bugün yemekte yine sustuk. Ben de sustum artık. Eskiden olsa bir konu bulurdum, saçmalardım, gülerdik.. geçen sene bu zamanlar hangi boyayı…

Gece yarısı oldu, ev sessiz, ben yine seni düşünüyorum. Normal mi bu ya? Üç yıl oldu. Üç yıl. Hâlâ aynı yerdeyim. Bugün bi kafede arkadaşımla oturuyordum. Kafamı kaldırdım, sen. Kapıdan girdin, kahveni söyledin…

Kutlama

Gece yarısı. Uyumam lazım. Uyuyamıyorum. Bugün bir düğüne gittim. Halay çektim, güldüm, masada en çok konuşan bendim 🙃 Kimse fark etmedi. Ya da ben fark ettirmedim. Salonda bir çift dans ediyordu. Kız gülüyordu, çocuk…

Bu sabah yine açtım o taslağı. Açtım diyorum ama okumadım. Ekranda öylece duruyor, imleç yanıp sönüyor, ben sadece bakıyorum. Yıllardır orada. Sanki bir gün cesaret gelip de okuyacakmışım gibi. Gelmiyor işte. İnsan bazı…

Kına Tırnağım Hâlâ Duruyor

Canım, hani şu kırmızı kınayı yakarken avucuma tıkılan bozuk parayı biliyorsun ya… Dün gece çekmeceyi karıştırırken buldum. Hâlâ orada. Bir kuruş. Ama içimde bıraktığı ağırlık, bir kuruş değil. Hiç de değil. Salı gecesi…

Vitrindeki Defter

Bu gece yine o defteri çıkardım çekmeceden. Hani şu yeşil kapaklı olan. Kapağı artık biraz yıprandı, köşeleri kıvrıldı ama ilk sayfayı her açışımda içim bi tuhaf oluyor. Senin el yazın. "Güzel yaz." İki kelime. Yirmi…

Yine uyandım bu saatte. Herkes uyuyor, ben yine kendi kendimle konuşuyorum. Perdeyi araladım, dışarısı yağmurlu mu değil mi belli değil, o ağır sonbahar kokusu geliyor burnuma… Seni hatırlatıyor. Her şey hatırlatıyor…